перано́снасць, ‑і, ж.

Уласцівасць пераноснага (у 2 знач.). Пераноснасць значэння слова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паро́ль

(фр. parole = слова)

сакрэтнае ўмоўнае слова або фраза для апазнавання сваіх у канспіратыўных арганізацыях і на вайсковай службе.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

постпазі́цыя

(ад пост- + пазіцыя)

лінгв. становішча слова або сказа пасля іншага слова або сказа, звязанага з ім (параўн. прэпазіцыя).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

abbreviate [əˈbri:vieɪt] v. скарача́ць (слова, аповесць і да т.п.);

an abbreviated text скаро́чаны тэкст

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

sighted [ˈsaɪtɪd] adj.

1. віду́шчы

2. (кампанент складанага слова): weak-sighted са сла́бым зро́кам

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

адчака́ніць сов., прям., перен. отчека́нить;

а. мане́ту — отчека́нить моне́ту;

а. сло́вы — отчека́нить слова́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

папо́мніць сов. попо́мнить;

◊ папо́мні (це), успо́мні (це) маё сло́ва! — попо́мни(те) моё сло́во!

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ёта́цыя, ‑і, ж.

Спец. З’яўленне зычнага гука ёт (й) у пачатку слова перад галосным або ў сярэдзіне слова паміж галоснымі гукамі, напрыклад: ёд, свая, дзе «я» = «йа», «е» = «йэ», «ё» = «йо», «ю» = «йу».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Archaísmus m -, -men архаі́зм, устарэ́лае сло́ва

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Máchtwort:

ein ~ spréchen* сказа́ць раша́ючае сло́ва

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)