неаба́члівы, -ая, -ае.
1. Які дзейнічае неразважліва, не думае аб выніках.
Н. ўчынак.
2. Няўважлівы, нячулы.
Неабачлівыя адносіны.
|| наз. неаба́члівасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
са́га¹, -і, ДМ са́зе, мн. -і, саг, ж.
Старажытнаскандынаўскае і старажытнаірландскае народнае эпічнае сказанне пра багоў і герояў.
Сагі аб вікінгах.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
праважда́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца; зак. (разм.).
Правесці які-н. час у клопатах аб кім-, чым-н.
Цэлы дзень праваждаліся, пакуль уладкавалі турыстаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прадзіма́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; незак.
1. гл. прадзьмуць.
2. каго-што. Аб патоку паветра: дзьмуць наскрозь, абдзімаць з усіх бакоў.
Вецер прадзімае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
траску́н, -а́, мн. -ы́, -о́ў, м.
1. Жук сямейства лістаедаў, які ўтварае трэск, тручыся краямі брушка аб надкрыллі.
2. Моцны мароз (разм.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
фанало́гія, -і, ж.
1. Раздзел мовазнаўства: вучэнне аб фанемах.
Падручнік па фаналогіі.
2. Сістэма фанем мовы.
Беларуская ф.
|| прым. фаналагі́чны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
чачо́тка², -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так, ж.
Хуткі рытмічны танец з дробным прыстукваннем абцасамі аб падлогу.
|| прым. чачо́тачны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
электратэ́хніка, -і, ДМ -ніцы, ж.
Навука аб прымяненні электрычнасці для практычных мэт, а таксама само такое прымяненне.
|| прым. электратэхні́чны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
аб, прыназ. з В і М.
Спалучэнне з прыназ. «аб» выражае:
Аб’ектныя адносіны
1. з В. Ужываецца пры ўказанні на прадмет, з якім хто‑, што‑н. збліжаецца, сутыкаецца ў працэсе руху, дзеяння. Дождж б’ецца аб хвалі ракі. Багдановіч. Ледзь не шаргануўшыся аб рукаў Віктаравага шыняля, прайшоў са старшынёй Шандыбовіч. Кулакоўскі. Васілька аж паморшчыўся ад болю, да таго нылі ногі, збітыя аб пнёўе, аб вузлаватыя карэнні дрэў на лясных сцяжынках, паколаныя аб хваёвыя шышкі, сухую ігліцу. Лынькоў. // У прыслоўных спалучэннях паказвае на ўзаемадзеянне паміж прадметамі. Цяпер.. [галіны] застылі нерухома, але, калі вецер праходзіць над лесам, яны пачынаюць церціся адна аб другую і глуха скрыпець. Колас.
2. з М. Паказвае на прадмет гаворкі, думкі, пачуцця. Іван сумуе аб працы, сумуе аб каласах жытніх на сваёй паласе, аб заліўных сенажацях, аб дзецях-румзах. Лынькоў. Як аб табе чуюць, так аб табе і мяркуюць. Прыказка.
3. з М. Паказвае на прадмет харчавання. Аб адной вадзе сыт не будзеш. Прыказка. Аб малаку ног не павалаку. Прыказка.
Часавыя адносіны
4. Разм. Паказвае на адрэзак часу, у межах якога завяршаецца дзеянне. Вярнуўся з горада аб адзін дзень. □ Дзяўчына аб раз не паверыла воку. Броўка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Дэкларацыя аб дзяржаўнай уладзе Беларусі 4/356
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)