пнеўмо́граф, ‑а, м.

Прыбор для рэгістрацыі дыхальных рухаў.

[Ад грэч. pléuma — дыханне і graphō — пішу.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

полымегасі́цель, ‑я, м.

Спец. Прыбор для гашэння полымя.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прабі́вачны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які служыць для прабіўкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прайграва́льнік, ‑а, м.

Апарат для прайгравання грамафонных пласцінак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прапа́льны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для прапальвання. Прапальнае шкло.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пастэрыза́тар, ‑а, м.

Апарат для пастэрызацыі. Паравы пастэрызатар.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

педо́метр, ‑а, м.

Прыбор для падліку зробленых крокаў.

[Лац. pes, pedos — нага і грэч. metreō — мераю.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

недахо́длівасць, ‑і, ж.

Недаступнасць для разумення. Недаходлівасць тлумачэння.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

несуднахо́дны, ‑ая, ‑ае.

Недаступны для суднаходства. Несуднаходныя рэкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неядо́мы, ‑ая, ‑ае.

Непрыдатны для ежы. Неядомыя грыбы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)