geschéit a разу́мны, ке́млівы;

daráus kann man nicht ~ wérden тут нічо́га не зразуме́еш;

ein ~er Kerl талко́вы [разу́мны] чалаве́к;

~er Éinfall дасці́пная [тра́пная, слу́шная] ду́мка [ідэ́я]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Лахня́ ’неахайны чалавек’ (гродз., Сл. паўн.-зах.). Відавочна, гэта семантычны перанос з лахня ’бадзяга’. Да лахацьі (гл.). Аб суф. ‑ня гл. Сцяцко, Афікс. наз., 58.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Лэмза ’разява, няўклюда, нязграбны’ (шальч., Сл. ПЗБ; сувалк., КЭС). Балтызм, параўн. літ. lémza ’павольны, вялы, маўклівы чалавек, цяльпук’. Гэтак жа Грынавяцкене (Сл. ПЗБ, 2, 700).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Вы́мухрыць ’вымуштраваць’ (Бяльк.). Відавочна, звязана з замухрышка (гл.), рус. мухры́га ’неахайны, таксама маларослы чалавек’, мухры́жнік ’махляр, ашуканец’, якія, магчыма, да мухляваць (гл.) (Фасмер, 3, 19).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Му́мра, момра ’маўклівы, негаваркі, пануры чалавек’ (ТС, Сцяц.; беласт., Сл. ПЗБ; слонім., Нар. словатв.), навагр. мумрава́ты ’тс’ (Сцяшк. Сл.). Відавочна, балтызм. Да му́ма 1 (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

*Мікіля́нка, мыкылянка ’балбатлівы чалавек’ (брэсц., Нар. лекс.). Магчыма, балтызм. Параўн. літ. mỹkalas ’той, хто мычыць’, mýkelėti ’мармытаць, гаварыць як бы не хочучы і не ведаючы’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Пахмы́ла, пахмылішча ’пануры чалавек’, ’які не размаўляе’ (астрав., Сл. ПЗБ). Да па‑ (< прасл. po‑) і хмяліць (гл.) < прасл. xmyliti (sę) (Трубачоў, Эт. сл., 8, 45).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Сухабздзей ’хударлявы чалавек’ (віц., Мат.). Складанае слова, дзе суха (гл. сухі) з’яўляецца азначэннем да незафіксаванага *бздзей (ад бздзець ’псаваць паветра’), гл. Карскі 2–3, 100.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

старэ́ць несов.

1. старе́ть;

чалаве́к ~рэ́е — челове́к старе́ет;

2. (становиться ветхим) ветша́ть;

буды́нак ~рэ́е — зда́ние ветша́ет;

3. (становиться устарелым) старе́ть, устарева́ть;

гэ́та тэ́ма ніко́лі не ~рэ́е — э́та те́ма никогда́ не старе́ет (не устарева́ет)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

які́сьці, род. яко́гасьці мест. неопр., м.

1. како́й-то;

зайшо́ў ~сьці чалаве́к — зашёл како́й-то челове́к;

2. (скудный) ко́е-како́й, кой-како́й;

3. пренебр. како́й-то;

гэ́та які́сьці вар’я́т — э́то како́й-то сумасше́дший

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)