Verbum

зле́глы, -ая, -ае.

Які прыгнуўся да зямлі, палёг.

Злеглая збажына.

|| наз. зле́гласць, -і, ж.

знява́жлівы, -ая, -ае.

Які змяшчае ў сабе знявагу.

З. позірк.

|| наз. знява́жлівасць, -і, ж.

зры́вісты, -ая, -ае.

Пра голас, які зрываецца ад хвалявання, страху.

|| наз. зры́вістасць, -і, ж.

ікраны́, -а́я, -о́е.

1. гл. ікра.

2. Які мае ў сабе ікру.

Ікраная рыба.

ілюстра́тар, -а, мн. -ы, -аў, м.

Мастак, які ілюструе кнігі.

|| прым. ілюстра́тарскі, -ая, -ае.

аберто́н, -у, м. (спец.).

Дадатковы тон, які надае асноўнаму гуку асобае адценне або тэмбр.

абро́слы, -ая, -ае.

Які зарос; пакрыўся расліннасцю, валасамі, шчаціннем.

Аброслая алешнікам канава.

Аброслыя шчокі.

абрусе́лы, -ая, -ае.

Які стаў рускім па мове, звычаях, культуры.

|| наз. абрусе́ласць, -і, ж.

авіяно́сны, -ая, -ае.

Які мае адносіны да авіяцыі, што базіруецца на авіяносцах.

Авіяноснае злучэнне.

аглуша́льны, -ая, -ае.

Які можа аглушыць, надта моцны.

А. выбух.

|| наз. аглуша́льнасць, -і, ж.