рэду́ктар
(
1) механізм, які служыць для перадачы вярчэння ад аднаго вала да другога (зубчастая або чарвячная перадача);
2) прыбор, які зніжае ціск вадкасці, газу ў
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
рэду́ктар
(
1) механізм, які служыць для перадачы вярчэння ад аднаго вала да другога (зубчастая або чарвячная перадача);
2) прыбор, які зніжае ціск вадкасці, газу ў
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
тана́льнасць
(ад танальны)
1) дакладнае размяшчэнне гукаў ладу па вышыні ў музычнай
2) асноўны, пераважаючы колер, тон, які аб’ядноўвае асобныя колеры ў карціне;
3)
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
сістэ́ма, -ы,
1. Пэўны парадак у правільным размяшчэнні і сувязі частак чаго
2. Форма арганізацыі чаго
3. Спалучэнне заканамерна звязаных паміж сабой элементаў (прадметаў, з’яў, ведаў
4. Грамадскі лад, фармацыя.
5. Сукупнасць арганізацый, блізкіх па сваіх задачах, або ўстаноў, аб’яднаных у адзінае цэлае.
6. Прылада, канструкцыя.
7. Тое, што стала звычайным, рэгулярным заняткам (
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
бекерэ́ль
[
адзінка актыўнасці нукліда ў радыеактыўнай крыніцы; у Міжнароднай
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
грам
(
асноўная мера масы ў СГС
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
э́твеш
[
адзінка градыенту сілы цяжару ў Міжнароднай
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
БЛАКА́ДА НАВАКАІ́НАВАЯ,
метад абязбольвання, які грунтуецца на часовым выключэнні праводнасці болевых імпульсаў па перыферычнай
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
АРГАНІЗА́ЦЫЯ АБ’ЯДНА́НЫХ НА́ЦЫЙ ПА ПРАМЫСЛО́ВЫМ РАЗВІЦЦІ́ (United Nations Industrial Development Organization; ЮНІДО),
міжурадавая
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
БАРАБА́ННАЯ ПО́ЛАСЦЬ,
поласць у
Сценкі барабаннай поласці з касцявой тканкі, за выключэннем вонкавай, большую
В.А.Быстрэнін.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ГІПЕ́РБАЛА,
цэнтральная крывая 2-га парадку; адно з канічных сячэнняў, уяўляе сабой мноства пунктаў плоскасці, рознасць адлегласцей ад якіх да двух пэўных пунктаў (фокусаў гіпербалы) пастаянная (па модулі). Кананічнае ўраўненне гіпербалы ў прамавугольнай
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)