Zéughaus n -es, -häuser арсена́л, збраёўня, цэ́йхгауз; рэ́чавы склад

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

bunker

[ˈbʌŋkər]

n.

1) абаро́нны бу́нкер, бамбасхо́вішча n.

2) склад або́ скры́ня для вугля́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

melodious

[məˈloʊdiəs]

adj.

1) прые́мны для слы́ху, мілагу́чны

2) мэляды́чны (склад ве́рша і пад.)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

nieakcentowany

nieakcentowan|y

лінгв.. ненаціскны;

zgłoska ~a — ненаціскны склад

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

prochownia

ж.

1. парахавы завод;

2. парахавы склеп (склад)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

каменя... (гл. камене...).

Першая састаўная частка складаных слоў; ужываецца замест «камене...», калі націск у другой частцы падае на першы склад, напрыклад: каменябітны, каменяломня, каменячос.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

каратка... (гл. каротка...).

Першая састаўная частка складаных слоў; ужываецца замест «каротка...», калі націск у другой частцы падае на першы склад, напрыклад: каратканогі, караткахвалевы, караткаполы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

карма... (гл. корма...).

Першая састаўная частка складаных слоў; ужываецца замест «корма...», калі націск у другой частцы падае на першы склад, напрыклад: кармапровад, кармарэзка, кармасумесь.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

інтэліге́нтшчына, ‑ы, ж.

Разм. іран.

1. зб. Інтэлігентныя людзі; інтэлігенцыя (звычайна аб старой, буржуазнай інтэлігенцыі).

2. Склад думак, жыццёвы ўклад, ўласцівы старой, буржуазнай інтэлігенцыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мана... (гл. мона...).

Першая састаўная частка складаных слоў; ужываецца замест «мона...», калі націск у другой частцы падае на першы склад, напрыклад: маналітны, манаплан, манаграфія.

[Ад грэч. mónos — адзін, адзіны.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)