кангруэ́нтны
(лац. congruens, -ntis = згодны, адпаведны)
які супадае пры накладанні (пра геаметрычныя фігуры).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
біясферало́гія
(ад біясфера + -логія)
навука пра ўзнікненне, эвалюцыю, структуру і механізмы функцыянавання біясферы.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
аналі́тыка
(гр. analytika)
вучэнне пра сілагізмы і паняцці як састаўная частка логікі Арыстоцеля.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
апака́рпны
(ад апа- + гр. karpos = плод)
утвораны двума свабоднымі песцікамі (пра тып гінецэю).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
прэсты́сіма
(іт. prestissimo)
вельмі хутка, хутчэй за прэста (пра тэмп выканання музычнага твора).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
рэнамэ́
(фр. renommée)
кніжн. думка, якая склалася пра каго-н., што-н., рэпутацыя.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
куса́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца; незак.
1. Мець прывычку кусаць (у 1 знач.).
Сабака кусаецца.
2. Кусаць адзін аднаго; грызціся (пра сабак, звяроў).
3. перан. Крыўдзіць, дапякаць чым-н.
4. перан. Мець уласцівасць раздражняць, пячы скуру (пра крапіву і іншыя расліны; пра мароз, вецер і інш.), а таксама пра вырабы з грубай шэрсці.
Крапіва кусаецца.
Шарсцяная коўдра кусаецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
утаймава́цца, -му́юся, -му́ешся, -му́ецца; -му́йся; зак.
1. Уціхамірыцца, супакоіцца (пра чалавека); стаць паслухмяным, падпарадкавацца волі чалавека (пра жывёл).
Вясёлая публіка нарэшце ўтаймавалася.
Звер утаймаваўся.
2. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Зменшыцца або суняцца (пра боль і пад.), заглушыцца (пра якое-н. пачуццё); прыйсці ў нерухомы стан.
Боль утаймаваўся.
Хваляванне ўтаймавалася.
|| незак. утаймо́ўвацца, -аюся, -аешся, -аецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пагаво́рваць, -аю, -аеш, -ае; незак., аб кім-чым, пра каго-што і са злуч. «што».
Час ад часу ўзнаўляць размовы пра што-н., абмяркоўваючы што-н., перадаючы якія-н. чуткі.
Пагаворваюць аб яго ад’ездзе (пра яго ад’езд) або што ён ад’язджае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
цёпла, прысл., у знач. вык.
1. Пра цёплае надвор’е; цеплыню ў памяшканні.
Раніцай ц.
У пакоі ц.
2. каму. Пра адчуванне кім-н. цяпла.
У паліто мне ц.
3. перан. Пра адчуванне душэўнай цеплаты.
На душы ц. ад добрых слоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)