кро́хкасць, ‑і, ж.

Уласцівасць крохкага. Крохкасць металаў. Крохкасць шкла.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ма́тавасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і якасць матавага. Матавасць шкла.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

газо́ўка, -і, ДМ -зо́ўцы, мн. -і, -зо́вак, ж. (разм.).

Самаробная газавая лямпа без шкла.

|| памянш. газо́вачка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.

|| прым. газо́вачны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

шкловалакно́, ‑а, н.

Валакно, якое атрымліваецца з расплаўленага шкла (у 1 знач.). Хоць са шкла, але не б’ецца, хоць палатно, але не гарыць. Яно [палатно] вырабляецца на Полацкім заводзе шкловалакна. Хадкевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абсідыя́н, ‑у, м.

Вулканічная горная парода ў выглядзе цёмнага шкла.

[Лац. obsidianus (lapis).]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

флінтгла́с, ‑у, м.

Гатунак аптычнага шкла з высокім паказчыкам праламлення.

[Ням. Flintglas.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Капшучо́к ’лямпачка без шкла’ (Бяльк.), да капшук 1.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

вітра́ж, ‑а, м.

Узор у вокнах, дзвярах са шкла рознага колеру.

[Фр. vitrage.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

праменепраламля́льнасць, ‑і, ж.

Спец. Здольнасць мяняць кірунак светлавога праменя. Праменепраламляльнасць шкла.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шклопадо́бны, ‑ая, ‑ае.

Падобны да шкла, які нагадвае шкло. Шклопадобнае цела.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)