Акуля́цца ’аддаляцца, уцякаць’ (Нас.), акуляць ’цурацца, адцурацца’ (Нас.) да куляць (гл.), параўн. укр. куліти ’кульгаць’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

hightail [ˈhaɪteɪl] v. :

♦

hightail it infml уцяка́ць, бе́гчы з усі́х ног, даць лататы́, даць дра́ла

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

адступаць, адыходзіць, адсоўвацца, уцякаць

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)

scoot [sku:t] v. infml бе́гчы ве́льмі ху́тка; змыва́цца, уцяка́ць;

Get out of here! Scoot! Выбірайся адсюль! Змывайся!

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

pierzchać

незак. уцякаць; даваць драла

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

rejterować

незак. іран., жарт. уцякаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wymykać się

незак. вышмыгваць, уцякаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

прыпужну́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце; зак., каго-што.

Разм. Тое, што і прыпужаць. Малы ж ізноў сваё — не хоча апранацца, Выбрыкваць, уцякаць пачаў, хавацца. Зноў тыя ж захады прынятыя былі, — Міліцыяй малога прыпужнула. Корбан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

davónmachen, sich уцяка́ць, разм. змыва́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

wéglaufen* vi (s) пабе́гчы; уцяка́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)