Syndróm n -s, -e мед. сіндро́м

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

AIDS [eɪdz] n. (скар. ад Acquired Immune Deficiency Syndrome) СНІД (сіндро́м набы́тага імунадэфіцы́ту)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

CFS [ˌsi:efˈes] n. (скар. ад chronic fatigue syndrome) med. сіндро́м храні́чнай сто́мленасці (СХС)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

СПИД (синдро́м приобретённого имму́нного дефици́та) мед. СНІД, род. СНІДу м. (сіндро́м набы́тага іму́ннага дэфіцы́ту).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

mania [ˈmeɪniə] n.

1. (for) ма́нія; захапле́нне;

football/disco mania захапле́нне футбо́лам/дыскатэ́кай

2. med. ма́нія, маніяка́льны сіндро́м

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

СНІД м. (сіндром набытага імунадэфіцыту) AIDS [ɛ:dz і ɛ:ʦ] n - часцей без артыкля; англійскае: Acquired Immune Deficiency Syndrome)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

АЎТАІМУ́ННЫЯ ХВАРО́БЫ,

захворванні, абумоўленыя рэакцыямі імунітэту, што накіраваны супраць уласных тканак і органаў арганізма. Да аўтаімунных хвароб належаць калагеноз, нефрыт, панкрэатыт, сістэмная склерадэрмія, набытая гемалітычная анемія; адна з найб. цяжкіх аўтаімунных хвароб — сіндром набытага імунадэфіцыту (СНІД). Механізм многіх аўтаімунных хвароб вывучаны недастаткова.

т. 2, с. 109

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

АСЦЫ́Т (грэч. askitēs літар. ацёчны),

намнажэнне вадкасці ў брушной поласці. Прычынамі асцыту з’яўляюцца цыроз печані, застойная сардэчная недастатковасць, трамбоз або сцісканне ствала ці галін варотнай вены, а таксама агульны ацёчны сіндром пры хваробе нырак, аліментарная дыстрафія, пашкоджанне брушыны або грудной лімфатычнай пратокі. Гл. таксама Ацёк.

т. 2, с. 64

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

КАЎЗАЛГІ́Я (ад грэч. kausis смыленне, пякота + algas боль),

цяжкі балявы сіндром у чалавека, што развіваецца пры траўмах (пераважна раненнях) перыферычных нервовых ствалоў сярэдзіннага і вялікабярцовага нерваў. Характарызуецца інтэнсіўнымі пякучымі болямі скуры, сасударухальнымі і трафічнымі парушэннямі ў зоне інервацыі пашкоджанага нерва. Лячэнне тэрапеўт., фізіятэрапеўт., хірург. апрацоўка раны.

т. 8, с. 181

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

battered [ˈbætəd] adj.

1. разбі́ты; зно́шаны, пано́шаны;

a battered old car стара́я разбі́тая машы́на

2. : a battered baby syndrome сіндро́м жо́рсткіх адно́сін да дзяце́й

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)