Verbum

анлайнавы слоўнік

сходи́ть^II несов. (к сойти́ 1) в разн. знач. сыхо́дзіць, схо́дзіць; (о краске — ещё) зла́зіць, абла́зіць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

hinábgehen* vi (s) сыхо́дзіць, ісці́ ўні́з, спуска́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

dahíngehen* vi (s)

1) ісці́; сыхо́дзіць

2) скана́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

áussteigen* vi (s) выхо́дзіць, сыхо́дзіць, выса́джвацца; разм. выла́зіць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

derail

[di:ˈreɪl]

v.t.

1) пуска́ць пад адхо́н

2) Figur. выбіва́ць з каляі́ны

v.i.

сыхо́дзіць з рэ́ек (пра цягні́к)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

wysiadać

незак.

1. высаджвацца, сыходзіць, выходзіць;

2. разм. пераставаць дзейнічаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ДАНЕ́ЛІЯ ~~Пётр Аляксандравіч~~ Пётр Аляксеевіч

(н. 23.1.1920, г. Махачкала, Дагестан),

бел. жывапісец. Засл. дз. маст. Беларусі (1995). Вучыўся ў Маск. вучылішчы памяці 1905 г. (1938—39). Працуе ў розных відах выяўл. мастацтва. Яго пейзажы вылучаюцца эмацыянальным успрыманнем прыроды. рамант. прыўзнятасцю: «Плывуць аблокі» (1957), «Дзень» (1965), «Беларуская мелодыя» (1972), «Восеньскія карункі» (1978), «Пачуццё сустрэчы» (1982), «Абуджэнне» (1988), «Дзень, які сыходзіць» (1990), «Палеская ўсмешка» (1996) і інш. Выканаў манум. размалёўкі для палацаў культуры ў Пінску — «Мастацтва акрыляе» (1976) і ў в. Клейнікі (Брэсцкая вобл.) — «Мірная Брэстчына» (1984), для адм. будынка Брэсцкага хім. камбіната — «Палеская песня» (1980). Аўтар памятных медалёў да 20-годдзя абароны Брэсцкай крэпасці (1961), 950-годдзя Брэста (1969) і інш., помніка-бюста дзеяча рэв. руху ў Зах. Беларусі С.Я.Багданчуку (1970) у пас. Мухавец Брэсцкай вобл. Іл. гл. таксама ў арт. Багданчук С.Я.

Г.А.Фатыхава.

т. 6, с. 36

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

herábgehen* vi (s)

1) спуска́цца, сыхо́дзіць

2) па́даць (пра цану)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

прырва́цца, ‑рвуся, ‑рвешся, ‑рвецца; ‑рвёмся, ‑рвяцеся; зак.

Разм. Дабрацца, дапасці да чаго‑н. вельмі жаданага. Прырвацца да яды. □ Ды і як жа ехаць, калі пад нагамі ды вакол такая зямля багатая, сібірская! Рады былі мы, што да яе прырваліся, дык ужо не хацелі з яе сыходзіць. Галавач. Аралі — хто дзе як прырваўся, і ўдоўж і ўпоперак. Лобан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

schodzić

schodzi|ć

незак.

1. сыходзіць; спускацца;

~ć po schodach — спускацца па лесвіцы;

2. сыходзіць; адыходзіць; пакідаць;

~ć na dalszy plan — адыходзіць на задні план;

~ć z kursu — сыходзіць з курсу; збівацца з курсу;

uśmiech nie ~ł jej z ust — усмешка не пакідала яе твару;

~ć komu z drogi — саступаць каму дарогу;

3. сыходзіць; мінаць; праходзіць;

czas schodzić na niczym — час мінае (праходзіць) дарэмна (марна; упустую);

4. сыходзіць; аблазіць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)