іскраны́, ‑ая, ‑ое.

З іскраў, з іскрамі. Іскраны слуп.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

milepost

[ˈmaɪlpoʊst]

n.

мі́левы слуп

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

telephone pole

тэлефо́нны слуп

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

падпо́рка, -і, ДМ -рцы, мн. -і, -рак, ж. і падпо́ра, -ы, мн. -ы, -по́р, ж.

Палка, брус, слуп і пад., якімі падпіраюць што-н.

П. пад яблыню.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

верставы́, ‑ая, ‑ое.

Які мае адносіны да вярсты. Верставы слуп.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

pylon [ˈpaɪlən] n.

1. archit. піло́н, апо́ра

2. слуп; ма́чта

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

падпо́рны, ‑ая, ‑ае.

Які падтрымлівае што‑н., служыць падпоркай. Падпорны слуп.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ГОМАСТЫЛІ́Я (ад гома... + грэч. stylos слуп),

роўнаслупковасць, аднолькавая даўжыня слупкоў і тычынкавых нітак у кветках усіх асобін раслін дадзенага віду. Уласціва большай ч. кветкавых раслін. Гл. таксама Гетэрастылія.

т. 5, с. 331

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ста́расць, -і, ж.

1. Перыяд жыцця пасля сталасці, калі паступова адбываецца аслабленне дзейнасці арганізма.

С. прыгнула да зямлі.

С. — не радасць (прыказка).

2. Доўгачасовае існаванне; зношанасць.

Слуп зваліўся ад старасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

lamp-post

[ˈlæmppoʊst]

n.

ліхта́рны слуп

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)