Trúhe f -, -n ку́фар, скры́ня; дыял. труна́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

skrzynia

ж.

1. скрыня;

skrzynia dębowa — дубовая скрыня;

2. скрынка;

skrzynia biegowa — каробка скорасцей

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

КІ́ВІК,

археалагічны помнік у правінцыі Сконе на Пд Швецыі, месца размяшчэння аднаго з буйнейшых пахавальных насыпаў у Скандынавіі. Меў 64 м у дыяметры, насыпаны над цыстай (каменная скрыня для пахавання), пліты якой упрыгожаны малюнкамі з выявамі працэсій, чалавечых фігур, калясніцы з вознікам, караблёў, коней, сякер, сонечных дыскаў. На час адкрыцця (1748) быў поўнасцю разрабаваны. Паводле стылю малюнкаў датуецца 10 ст. да н.э.

т. 8, с. 246

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

sandbox

[ˈsænbɑ:ks]

n.

пясо́чніца f. (скры́ня зь пяско́м)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

му́льда, ‑ы, ДМ ‑дзе, ж.

Спец.

1. Форма залягання слаёў горных парод у выглядзе чашы ці карытападобнага прагібу.

2. Металічная скрыня для механізаванай загрузкі шыхтавых матэрыялаў у сталеплавільную печ.

[Ням. Mulde — карыта.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ballot box

вы́барчая скры́ня

•

- stuff the ballot box

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

urna

ж. урна;

urna wyborcza — выбарчая скрыня

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ву́лей, вулея і вулля; мн. вуллі, ‑ёў; м.

Спецыяльная скрыня невялікіх памераў або выдзеўбаная калода для пчол. Рамачны вулей. □ Па гэтых дубах палешукі-бортнікі рабілі цэлыя пчольнікі, зацягваючы туды па дзесятку вуллёў. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

paka

ж.

1. скрыня;

paka na ziemniaki — скрыня для бульбы;

paka do węgla — скрыня для вугалю;

2. пакунак;

paka z książkami — пакунак з кнігамі;

3. разм. каталажка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Су́дня ’скрыня для прадуктаў’ (Бяльк., Мат. Маг.). Да суд‑ < суды, гл.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)