verdórben a сапсава́ны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verkórkst a сапсава́ны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

запо́ротый​II прост. сапсава́ны; см. запоро́ть​II.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

out of action

нядзе́йны, сапсава́ны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

обезобра́женный абязве́чаны, зняве́чаны; сапсава́ны, збры́джаны, зга́джаны; см. обезобра́зить;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перепа́кощенный спаску́джаны, перапаску́джаны; зага́джаны, зга́джаны; папсава́ны, сапсава́ны, перапсава́ны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

расша́танный

1. расхіста́ны, раскалыва́ны;

2. перен. разла́джаны, сапсава́ны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ба́лаваны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад балаваць (у 1 знач.).

2. у знач. прым. Распешчаны, сапсаваны празмернай увагай, патураннем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

засме́чаны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад засмеціць.

2. у знач. прым. Сапсаваны непатрэбнымі прымесямі; нячысты. Засмечанае насенне. Засмечаная мова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сапсу́ты, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад сапсуць.

2. у знач. прым. Тое, што і сапсаваны (у 2–5 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)