прашму́ляць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; зак., што.

Разм. Шмуляючы, прадзіравіць. Прашмуляць рукаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зафастрыгава́ць, ‑гую, ‑гуеш, ‑гуе; зак., што.

Зашыць вялікімі шыўкамі. Зафастрыгаваць рукаў сукенкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бу́нкерны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да бункера. Бункерны рукаў. Бункернае перакрыцце.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рукаво́, ‑а, н.

Абл. Рукаў. Мундзір, скамечаны без жалю, вісіць, спусціўшы рукаве. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сапёраў, ‑ава.

Разм. Які належыць сапёру. Тут заўважыла.. [цётка Ганна] злубянелы, рукаў сапёравай гімнасцёркі. Лынькоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пераву́зіць, ‑вужу, ‑вузіш, ‑вузіць; зак., што.

Разм. Зрабіць занадта вузкім. Перавузіць рукаў кашулі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыфастрыгава́ць, ‑гую, ‑гуеш, ‑гуе; зак., што.

Прышыць буйнымі шыўкамі, фастрыгаю. Прыфастрыгаваць каўнер. Прыфастрыгаваць рукаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

закаса́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца; зак.

1. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Загнуўшыся, падняцца, задрацца ўгору.

Рукаў закасаўся.

2. Закасаць сабе рукавы, полы і пад. (разм.).

Закасайся, каб не памачыць штаны.

|| незак. зака́свацца, -аюся, -аешся, -аецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

рэгла́н,

1. нескл. прым. Скроены так, што рукаў складае з плячом адно цэлае. Рукаў рэглан. Пальто рэглан.

2. у знач. наз. рэглая, ‑а, м. Разм. Паліто, куртка такога пакрою. Штурман быў адзіны чалавек у палку, які хадзіў у даваенным рэглане. Алешка.

[Англ. raglan.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

АХТУ́БА,

левы рукаў ніжняй Волгі, які аддзяляецца ад яе за 21 км вышэй Валгаграда. Даўж. 537 км. Сярэдні расход вады 143 м³/с. Паміж Волгай і Ахтубай — Волга-Ахтубінская пойма — раён агародніцтва і бахчаводства. На Ахтубе — г. Волжскі, Ахтубінск і інш.

т. 2, с. 160

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)