forearm [ˈfɔ:rɑ:m] n. перадпле́чча; рука́ (ад локця да кісці)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

адня́цца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -німецца і ады́мецца; -ня́ўся, -няла́ся, -ло́ся; зак.

Страціць здольнасць рухацца, варушыцца.

Рука аднялася.

Ногі адняліся.

|| незак. адніма́цца, -а́ецца і адыма́цца, -а́ецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

мазо́лісты schwíelig;

мазо́лістая рука́ schwíelige Hand

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

кара́ючы,

1. ‑ая, ‑ае. Дзеепрым. незал. цяпер. ад караць.

2. Дзеепрысл. незак. ад караць.

•••

Караючая рука гл. рука.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адня́цца сов., разг. (при параличе) отня́ться; безл. парализова́ть;

у яго́ адняла́ся рука́ — у него́ отняла́сь рука́; у него́ парализова́ло ру́ку

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пра́вы¹, -ая, -ае.

1. Які знаходзіцца, размешчаны з боку, што з’яўляецца процілеглым леваму.

Правая рука (таксама перан.: галоўны памочнік). П. бераг ракі.

2. У палітыцы: кансерватыўны, рэакцыйны, варожы ўсякаму прагрэсу.

Чалавек правых поглядаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

МАСТУРБА́ЦЫЯ (новалац. masturbatio ад лац. manus рука + stupro апаганьваць),

ананізм, раздражненне ўласных эрагенных зон (часцей палавых органаў) з мэтай выклікання аргазму. Узнікае звычайна ў раннім і юнацкім узросце.

т. 10, с. 201

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

про́жылак, -лка, мн. -лкі, -лкаў, м.

Тонкая каляровая палоска, прамежкавы слой у камені, дрэве, а таксама жылка, якая свіціцца праз скуру.

Белы кварц з жоўтымі прожылкамі.

Рука з сінімі прожылкамі.

Прожылкі на лістах, кветках.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

hitter [ˈhɪtə] n. : He is a hard hitter. У яго цяжкая рука.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ЗАСІМО́ВІЧ (Ігар Сяргеевіч) (н. 18.6.1966, Мінск),

бел. скульптар. Скончыў Бел. АМ (1994). Працуе ў манум. і станковай скульптуры. Творы вылучаюцца інтэлектуальнай распрацоўкай, імкненнем да асэнсавання рэлігіі і міфалогіі праз філасофію знака і сучасную пластыку. Сярод работ: «Ікар» (1991), «Чарнобыльскае малако» (1992), рэльефы па матывах балад Ф.​Шылера і «Лесвіца ў неба» (усе 1993), «Птушкі спяваюць у дождж», помнік 1000-годдзю хрысціянства на Беларусі (абедзве 1994), «Космас», «Дрэва жыцця», «Бласлаўленне. Рука Бога» (усе 1995), «Белая птушка» і «Анёл ахоўнік Беларусі. Прысвячэнне ахвярам Чарнобыля» (абедзве 1996). Адзін з арганізатараў і ўдзельнік пленэру «Размова з Камянямі» (1996, Мінск).

І.Засімовіч. Бласлаўленне. Рука Бога. 1995.

т. 6, с. 544

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)