ро́здумнасць, ‑і, ж.

Схільнасць да роздуму; роздум. Асабліва ўзмацніліся ў зборніку «Тры цішыні» тыя роздумнасць і філасафічнасць, якія ў першай кнізе [А. Вярцінскага] досыць выразна адчуваліся толькі ў лічаных творах. Бугаёў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

dociekanie

н. даследаванне; разважанне; роздум

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Медыта́цыя, ст.-бел. медитация ’роздум’ (XVII ст.) запазычана са ст.-польск. medytacja, якое з лац. meditātio ’тс’ (Булыка, Лекс. запазыч., 131; Жураўскі–Крамко, Зб. Крапіве, 142).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

медыта́цыя

(лац. meditatio)

роздум, самапаглыбленне (напр. аддавацца медытацыі).

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

неўпапа́д, прысл.

Недарэчы, не да месца. Многія словы былі сказаны неўпапад, але рухі яе [дзяўчынкі] рук дапамаглі нам зразумець усё. Няхай. — [Максім] так паглыбіўся ў роздум, што часам неўпапад адказваў на пытанні. Машара.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

zamyślenie

zamyśleni|e

н. задуменнасць; роздум; разважанне;

pogrążony w ~u — паглыблены ў роздум (задуменнасць)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zadumany

задуменны; паглыблены ў роздум (мары)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

рэпута́цыя

(фр. réputation, ад лац. reputatio = вылічэнне; роздум)

агульная думка, якая склалася аб кім-н. (напр. незаплямленая р.).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

rumination

[,ru:mɪˈneɪʃən]

n.

1) перажо́ўваньне n.

2) разважа́ньні, ро́здум -у m., сузіра́ньне n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

помышле́ние ср., уст., книжн.

1. ду́мка, -кі ж.; (размышление) ро́здум, -му м.;

2. (намерение) наме́р, -ру м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)