ручны́ , -а́ я, -о́ е.
1. гл.
2. Прызначаны, прыстасаваны для рук.
Р. гадзіннік (наручны). Р. багаж (які можна везці пры сабе).
3. Які робіцца рукамі; які прыводзіцца ў дзеянне рукамі.
Ручная вышыўка.
Ручная граната (для кідання рукой). Р. набор (друкарскі).
4. Пра работу, падлікі: не аўтаматычны (спец. ).
Ручныя вылічэнні.
5. Пра звера, птушку: прыручаны, які прывык да чалавека.
Ручная вавёрка.
Р. арол.
○
Ручны продаж —
1) гандаль з рук;
2) у аптэцы: продаж без рэцэптаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
garage sale [ˈgærɑ:ʒˌseɪl] n. про́ даж ужыва́ ных рэ́ чаў (часта ў гаражы )
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
mail order [ˌmeɪlˈɔ:də] n. у́ пля і про́ даж тава́ раў па по́ шце
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
unlicensed [ʌnˈlaɪsənst] adj. і́ не ма́ е дазво́ лу на про́ даж ; непатэнтава́ ны
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
sprzedaż
ж. продаж ; рэалізацыя;
sprzedaż aukcyjna — продаж з аўкцыёну;
sprzedaż detaliczna (hurtowa) — рознічны (аптовы; гуртовы) продаж ;
sprzedaż na kredyt — продаж у крэдыт;
sprzedaż obligacji — рэалізацыя аблігацый;
sprzedaż po obniżonych cenach — продаж пa пaніжаных цэнах;
sprzedaż promocyjna — прамацыйны (рэкламны) продаж ;
sprzedaż wysyłkowa — тавары поштай;
sprzedaż ratalna — продаж у растэрміноўку;
sprzedaż za gotówkę — продаж за наяўныя грошы;
sprzedaż z rabatem — продаж ca скідкай;
na sprzedaż — на продаж
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
камітэ́ нт , ‑а, М ‑нце, м.
Асоба, якая даручае камісіянеру заключыць якую‑н. здзелку: куплю, продаж і інш.
[Ад лац. committens, committentis — які даручае.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
збыт , ‑у, М збыце, м.
Продаж гатовай прадукцыі. Рынак збыту. Збыт тавараў.
•••
Мець (знаходзіць) збыт гл. мець.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
przedsprzedaż
ж. продаж
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
АПТО́ ВЫ ГА́ НДАЛЬ , аптовы продаж ,
1) гандаль партыямі тавараў вытв. прызначэння і асабістага ўжытку паміж прадпрыемствамі і гандл. арг-цыямі. Адрозніваюць гандл. абарот па матэрыяльна-тэхнічным забеспячэнні , закупках сельскагаспадарчых прадуктаў і рэалізацыі тавараў нар. ўжытку.
2) У рыначнай эканоміцы — продаж тавараў (паслуг) партыямі ці вял. колькасцю тым, хто набывае іх з мэтай перапродажу або на ўласныя патрэбы.
т. 1, с. 436
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)