sponsor​2 [ˈspɒnsə] v.

1. руча́цца, дава́ць пару́ку

2. фінансава́ць, субсідзі́раваць яку́ю-н. арганіза́цыю або́ мерапрые́мства

3. прапано́ўваць, уно́сіць (праект рэалізацыі)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

suggestion

[səgˈdʒestʃən]

n.

1) прапано́ва, ду́мка f.

to make a suggestion — пада́ць ду́мку, прапано́ўваць

2) намёк -у m.

3) падка́зка f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

дыктава́ць

(польск. dyktować, ад лац. dictare)

1) вымаўляць, зачытваць што-н. уголас так, каб слухачы запісвалі;

2) загадваць, прапаноўваць што-н. для безагаворачнага выканання (напр. д. умовы).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

дыктава́ць

(польск. dyktować, ад лац. dictare)

1) павольна вымаўляць, чытаць што-н., каб слухачы маглі запісваць;

2) прапаноўваць што-н. для безагаворачнага выканання (напр. д. умовы).

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

érbíeten*

~, sich высок. (zu D) наня́цца (рабіць што-н.); прапано́ўваць свае́ паслу́гі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ántragen*

1. vt

1) прапано́ўваць

2) прыно́сіць, падно́сіць

3) нано́сіць (раствор)

2. vi хада́йнічаць

3. ~, sich прапано́ўваць свае́ паслу́гі;

die Gelégenheit trägt sich nur an мне трапля́ецца вы́падак

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ánbieten*

1. vt

1) прапано́ўваць

2) частава́ць

3):

ein Gefécht ~ вайск. навя́зваць бой

2. ~, sich напро́швацца, прапано́ўваць свае́ паслу́гі;

er bot sich mir an ён прапанава́ў мне свае́ паслу́гі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Сва́таць, сва́тацца ‘прапаноўваць каго-небудзь у мужы ці ў жонкі’, ‘прасіць згоды на шлюб’ (ТСБМ, Сл. ПЗБ, ТС). Укр. сва́тати(ся), рус. сва́тать(ся), ст.-рус. свататися ‘парадніцца праз шлюб дзяцей або сваякоў’, польск. swatać się ‘тс’, чаш. svatati ‘спраўляць вяселле’, балг. свату́вам се ‘быць сватам’, макед. сватоса се ‘парадніцца праз шлюб’. Прасл. *svatati (sę), *svatiti sę. Толькі славянскае. Дэрыват ад *svatъ, першасна ‘парадніцца’, астатнія значэнні даволі познія. Гл. Трубачоў, История терм., 143.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

zúprosten vi (j-m) піць за чыё-н. здаро́ўе;

einánder ~ прапано́ўваць адзі́н аднаму́ вы́піць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

dárbieten* vt

1) дава́ць, прапано́ўваць; уруча́ць

2) выко́нваць (песню і г.д.); выступа́ць (з чым-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)