(ад гр. Nemesis = імя старажытнагрэчаскай міфалагічнай багіні помсты, кары)
перан. адплата, помста, кара.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
odpłata
ж.
1. адплата;
2.перан.помста
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
параху́нак, ‑нку, м.
Разм. Асабістыя прэтэнзіі, узаемная незадаволенасць; помста, расправа. — Мяркуем нават, што гэта правакацыя ідзе ад славутай глыбоцкай дэфензівы, у якой ёсць асабістыя парахункі з гэтымі хлопцамі.Машара.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адпла́таж. Lohn m -(e)s, Bezáhlung f -; Vergéltung f - (помста)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
retaliation
[rɪˈtæliˈeɪʃən]
n.
1) по́мшчаньне n.
2) по́мстаf.; адпла́та (злом за зло)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Sühnef -, -n
1) пакая́нне
2) ка́ра; по́мста, адпла́та
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
отме́сткаразг. адпла́та, -ты ж., по́мста, -ты ж.;
в отме́стку у адпла́ту, каб адпо́мсціць, по́мсцячы.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
vengeance
[ˈvendʒəns]
n.
по́мстаf., адпла́та за зло
•
- take vengeance upon
- with a vengeance
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
zemsta
zemst|a
ж.помста;
żądza ~y — прага помсты
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
БАШЫ́РАЎ (Гумер Башыравіч) (н. 7.1.1901, с. Янга-Сала Арскага р-на, Татарстан),
татарскі пісьменнік. Літ. дзейнасць пачаў у 1931 (апавяданне «Кроў Хашыма»), Збіраў і даследаваў тат. фальклор, які паўплываў на характар яго творчасці. У творах падзеі грамадз. і Вял.Айч. войнаў, жыццё вёскі (аповесці «Сіваш», 1937; «Родны край — зялёная мая калыска», 1967; зб-кі апавяданняў «Помста», 1942; «Гарманіст», 1943; раманы «Гонар», 1948, Дзярж. прэмія СССР 1951; «Добрай раніцы», 1963; «Сем крыніц Алтынбікэ», кн. 1—2, 1977—78.