получе́ние атрыма́нне, -ння ср.; набыва́нне, -ння ср.; здабыва́нне, -ння ср.; нажыва́нне, -ння ср.;
ште́мпель ме́ста получе́ния (на корреспонденции) штэ́мпель ме́сца атрыма́ння;
прибо́р для получе́ния водоро́да апара́т для здабыва́ння (атрыма́ння) вадаро́ду; см. получа́ть.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
здабыва́ць (што) несов.
1. в разн. знач. добыва́ть; (путём опытов, производственных процессов — ещё) получа́ть;
2. перен. приобрета́ть, обрета́ть; добива́ться (чего), завоёвывать; (известность, славу — ещё) сни́скивать, стяжа́ть;
3. мат. извлека́ть;
1-3 см. здабы́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прабіва́цца несов.
1. в разн. знач. пробива́ться; (проделываться — об отверстии — ещё) прола́мываться, продыря́вливаться;
2. (наткнувшись на колючее, получать повреждение) напа́рываться; нака́лываться;
1, 2 см. прабі́цца;
3. страд. пробива́ться; прола́мываться, продыря́вливаться; нака́лываться, проса́живаться; прока́лываться, протыка́ться, пронза́ться; см. прабіва́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
разбіва́цца несов.
1. (раздробляться) разбива́ться;
2. (разделяться на части при колке) раска́лываться; расщепля́ться;
3. (получать повреждения или расшибаться до смерти) разбива́ться; ра́ниться;
4. (разделяться на группы) разбива́ться;
5. перен. (расстраиваться, разлаживаться) разбива́ться; см. разбі́цца 5;
6. страд. разбива́ться; раска́лываться, расщепля́ться; сокруша́ться, распланиро́вываться; разъе́зживаться; развора́шиваться, разбра́сываться; изна́шиваться; разме́ниваться, опроверга́ться; см. разбіва́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
выбіва́ць несов.
1. выбива́ть; вышиба́ть;
2. перен., разг. (выводить кого-л. из нормального состояния) выбива́ть;
3. (получать что-л. в результате ударов чего-л.; стреляя, попадать определённое количество раз) выбива́ть;
4. (принуждать отступать) выбива́ть;
5. (ударяя, очищать от чего-л.) выбива́ть, выкола́чивать;
6. (извлекать) выбива́ть;
7. (выдавливать, вычеканивать) выбива́ть, вычека́нивать;
8. (оставлять отпечаток на чём-л.) выбива́ть;
9. (уничтожать градом) выбива́ть;
10. (делать выбоины) выбива́ть;
11. (ударами извлекать дробные звуки) выбива́ть;
12. разг. (ударами отсчитывать, бить определённое время) пробива́ть;
13. (приносить откуда-л., выбрасывать — волнами и т.п.) выноси́ть;
14. выви́хивать;
15. перен., разг. (с трудом добиваться чего-л., получать что-л.) выбива́ть;
1-15 см. вы́біць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
извлека́ть несов.
1. (доставать из чего-л.) дастава́ць; выця́гваць; выма́ць;
2. (выбирать материалы, цитаты) выбіра́ць;
извлека́ть ну́жные цита́ты из кла́ссиков выбіра́ць патрэ́бныя цыта́ты з кла́сікаў;
3. (добывать) здабыва́ць;
извлека́ть сок из расте́ний здабыва́ць сок з раслі́н;
4. (получать, приобретать) атры́мліваць;
извлека́ть по́льзу атры́мліваць кары́сць;
извлека́ть уро́ки атры́мліваць уро́кі;
5. мат. здабыва́ць; см. извле́чь;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
выця́гваць несов.
1. выдёргивать;
2. (извлекать вставленное) выдвига́ть; (перемещать, двигая вперёд — ещё) выта́скивать;
3. выта́скивать, вынима́ть, извлека́ть;
4. (сосанием извлекать) вытя́гивать;
5. (вентилируя, удалять, устранять) безл. вытя́гивать;
6. выта́скивать;
7. вытя́гивать; протя́гивать;
8. (растягивать в длину) вытя́гивать;
9. перен., разг. выта́скивать, тащить;
10. (помогать справиться с чем-л.) вытя́гивать;
11. (красть) выта́скивать; тащить;
12. разг. (с трудом получать) вытя́гивать;
1-12 см. вы́цягнуць 1-12
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
получа́ться
1. уст. прыхо́дзіць;
пи́сьма получа́лись о́чень ре́дко лісты́ прыхо́дзілі ве́льмі рэ́дка;
2. (оказываться, появляться как результат) атры́млівацца; выхо́дзіць, выяўля́цца;
результа́ты рабо́ты получа́ются прекра́сные вы́нікі пра́цы атры́мліваюцца цудо́ўныя (выда́тныя);
из него́ получа́ется хоро́ший рабо́тник з яго́ выхо́дзіць до́бры рабо́тнік;
получа́ется, что мы с тобо́й прихо́дим к одни́м вы́водам выхо́дзіць, што мы з табо́й прыхо́дзім да адно́лькавых высно́ў;
получа́ется недоразуме́ние выхо́дзіць (атры́мліваецца) непаразуме́нне;
3. страд. атры́млівацца; набыва́цца; здабыва́цца; нажыва́цца; см. получа́ть;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
забира́тьI несов.;
1. в разн. знач. забіра́ць;
не забира́й моего́! не забіра́й майго́!;
на́ших ребя́т в а́рмию забира́ют на́шых хло́пцаў у а́рмію забіра́юць;
враг всё забира́ет во́раг усё забіра́е;
она́ забира́ет всё со стола́ яна́ забіра́е ўсё са стала́;
забира́ть власть забіра́ць ула́ду;
чего́ его́ забира́ет? безл., разг. чаго́ яго́ забіра́е?;
2. (брать) браць;
забира́ет охо́та бярэ́ ахво́та;
забира́ет за живо́е безл., разг. бярэ́ за жыво́е;
3. (набирать, покупать) набіра́ць;
он забира́ет това́ру рубле́й на́ сто ён набіра́е тава́ру рублёў на сто́;
4. (получать, приобретать) браць, набіра́цца;
забира́ть си́лу браць сі́лу, набіра́цца сіл;
5. портн. заклада́ць, закла́дваць;
забира́ть шов заклада́ць (закла́дваць) шво́.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ірва́ць
I несов.
1. в разн. знач. рвать;
і. кве́ткі — рвать цветы́;
і. зу́бы — рвать зу́бы;
2. (изнашивать до дыр) рвать, трепа́ть;
3. (производить взрыв чего-л.) рвать, взрыва́ть;
і. лёд — рвать (взрыва́ть) лёд;
4. (лён, коноплю) тереби́ть;
5. (прекращать отношения) рвать, порыва́ть;
6. (раздирая на части, умерщвлять) рвать; разрыва́ть; терза́ть;
7. (о нарыве) рвать, нарыва́ть;
па́лец ірве́ — па́лец рвёт (нарыва́ет);
8. (незаконно или недобросовестно получать, приобретать) рвать, урыва́ть;
9. (резким движением разделять на части) рвать, разрыва́ть;
і. вяро́ўку — рвать (разрыва́ть) верёвку;
10. прост. (дружно, энергично выполнять работу и т.п.) рвать, налега́ть, нажима́ть;
11. (резко устремляться) рвать;
і. з ме́сца — рвать с ме́ста
II несов., безл. (тошнить) рвать
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)