Saxon​2 [ˈsæksən] adj. саксо́нскі;

Saxon tribes саксо́нскія плямёны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

неасе́длы, ‑ая, ‑ае.

Качавы. Неаседлыя плямёны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ваяўні́чы, -ая, -ае.

1. Схільны да вайны, храбры.

Ваяўнічыя плямёны.

2. Уласцівы воіну, мужны, адважны, баявы (таксама іран.).

В. выгляд.

В. характар.

Ваяўнічыя планы (агрэсіўныя).

|| наз. ваяўні́часць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пле́мя пле́мя, -мя и -мені ср., мн. плямёны, -мён и -мёнаў.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пле́мя, -мя і -мені, Д -мю і -мені, В -мя, Т -мем і -менем, М (аб) -мі і -мені, мн. плямёны, -мён і -мёнаў, н.

1. У дакласавым грамадстве: этнічная і сацыяльная супольнасць людзей, звязаных родавымі адносінамі, агульнай мовай і тэрыторыяй.

Першабытныя плямёны.

2. перан. Народ, народнасць (уст.).

3. перан., адз. Людзі, пакаленне людзей (высок.).

П. змагароў.

◊

На племя (спец.) — для атрымання патомства.

|| прым. племянны́, -а́я, -о́е (да 1 знач.).

П. быт.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

іта́лікі, ‑аў.

Плямёны, якія ў старажытнасці насялялі Апенінскі паўвостраў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паўдзі́кі, ‑ая, ‑ае.

Недастаткова цывілізаваны, амаль дзікі. Паўдзікія плямёны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вара́жскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да варагаў. Варажскія плямёны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

barbarian​2 [bɑ:ˈbeəriən] adj.

1. ва́рварскі;

barbarian tribes ва́рварскія плямёны

2. дзіку́нскі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

нама́ды

(гр. nomades)

плямёны, якія качуюць; качэўнікі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)