Нападоймішча ’цяжкі’ (ушац., Нар. сл.). Са спалучэння на і падоймішча, вытворнага ад падойм, падойма ’падыманне’ (Нас.), гл. падняць, першаснае значэнне ’цяжкі, як падняць’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

взнести́ сов. (поднять наверх, ввысь) узне́сці; падня́ць, узня́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падніма́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да падняць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падыма́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да падняць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адшто́рыць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць; зак.

Падняць, адхіліць штору.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

размя́ўкацца, ‑аецца; зак.

Разм. Пачаць моцна мяўкаць; падняць мяўканне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сі́ліцца несов. си́литься;

с. не́шта падня́ць — си́литься что-то подня́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

stink​1 [stɪŋk] n. infml

1. смуро́д

2. infml сканда́льная сітуа́цыя, бу́ча;

raise a stink падня́ць сканда́л

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

нахо́хліць, ‑ліць; зак., што.

Разм. Натапырыць, падняць пер’е (пра птушак).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падсяда́нне, ‑я, н.

У спорце — прысяданне. Падняць штангу без падсядання.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)