Падагнуць, падкурчыць пад сябе або прыціснуць да сябе (ногі, калені і пад.). Сабака заенчыў, падтуліў хвост і кінуўся наўцёкі.Чорны.Убачыўшы мяне, конь нахмыліўся, падтуліў вушы.Дамашэвіч.
•••
Падтуліць хвост — спалохаўшыся вынікаў сваіх паводзін, учынкаў і пад., стаць больш асцярожным.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
stulić
stul|ić
зак.
1. падкурчыць, падціснуць, падагнуць;
~ić ogon — падагнуць (падціснуць) хвост;
2. скласці, стуліць, згарнуць, сціснуць;
stulić gębę (pysk)! разм. сціхні!; змоўкні!
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
únterschlagen*Ivt падбіва́ць (што-н. пад што-н.);
die Árme ~ скрыжава́ць ру́кі;
die Béine ~падагну́ць пад сябе́ но́гі
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ugiąć
зак.
1. сагнуць, прыгнуць, нагнуць;
ugiąć kolana — схіліць калені, укленчыць, стаць на калені;
ugiąć karku перан. схіліць галаву (перад кім);
2. прыпадняць; падагнуць;
ugiąć sukni — падагнуць (прыпадняць) сукенку
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
podwinąć
зак.
1. падгарнуць, падкурчыць, падціснуць, падагнуць;
podwinąć nogi — падкурчыць ногі;
2. закасаць;
podwinąć rękawy — закасаць рукавы
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
1.Падагнуць пад сябе або прыціснуць да сябе (ногі, калені і пад.). Паспрабаваў [Васіль] падцяць пад сябе параненую нагу і не змог. Востры боль укалоў у самае сэрца.Сачанка.Спалохаліся ваўкі смелай дзяўчыны, падцялі хвасты ды падаліся ў гушчар.Якімовіч.// Шчыльна стуліць, сціснуць губы. — Эт, гаворыш абы-што, — Сцёпа пакрыўджана падцяў губы. — Я да цябе з адкрытым сэрцам, а ты — смяешся...Курто.
2. Адсячы, падрэзаць. Для яблыні загад сухі і строгі: Сысці з дарогі. Тупы тапор падцяў яе пад корань.Бічэль-Загнетава.
•••
Падцяць хвост — тое, што і падціснуць хвост (гл. падціснуць).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)