ПУ́НЯ,
гаспадарчая пабудова для захоўвання сена, саломы; пабудова, аналагічная адрыне. На Падняпроўі выкарыстоўвалася і як хлеў. Шырока бытуе на Беларусі, а таксама ў Смаленскай, Наўгародскай і інш. абласцях Расіі. Назва запазычана з літ. мовы — «пуне». У стараж.-бел. мове зафіксавана ў пач. 16 ст.
т. 13, с. 124
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
я́русны в разн. знач. я́русный;
~ная пабудо́ва — я́русное строе́ние;
~ная ло́ўля ры́бы — я́русный лов ры́бы
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
сырніца,
гаспадарчая пабудова для сушкі і захоўвання сыру.
т. 15, с. 323
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
вы́шка, ‑і, ДМ ‑шцы; Р мн. ‑шак; ж.
Высокая пераважна конусападобная пабудова спецыяльнага прызначэння; вежа. Тэлевізійная вышка. Буравая вышка. Вартавая вышка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
збудава́нне, ‑я, н.
Тое, што збудавана; пабудова, будынак. Спартыўнае збудаванне. Абароннае збудаванне. □ Каля сядзібы мы заўважылі нейкае дзіўнае драўлянае збудаванне. В. Вольскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Абора (пабудова) 1/31; 7/415; 9/476
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
бу́дка, -і, ДМ -дцы, мн. -і, -дак, ж.
1. Невялікая, звычайна драўляная пабудова для чыгуначнага вартаўніка, паставога і інш.
2. Збітае з дошак жыллё для сабакі.
|| памянш. бу́дачка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.
|| прым. бу́дачны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
купа́льня, ‑і; Р мн. ‑лень; ж.
Лёгкая пабудова на вадзе для купання або каля вады для раздзявання купальшчыкаў. // Агароджаны ўчастак вадаёма для купання.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
канцэнтры́чны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае агульны цэнтр. Канцэнтрычныя акружнасці. Канцэнтрычная пабудова горада. Канцэнтрычная кампазіцыя твора.
2. Заснаваны на канцэнтрызме. Канцэнтрычная сістэма навучання.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ЁЎНЯ,
традыцыйная гаспадарчая пабудова для прасушкі збожжавых культур, канапель і лёну. Звычайна квадратная зрубная пабудова з імшанымі сценамі, насыпной столлю і шчыльна падагнанымі дзвярамі. Мае печ (без коміна), прыстасаванні для прасушкі снапоў — жэрдкі, якія перамяшчаюцца па дзвюх бэльках, умацаваных на выш. каля 1 м ад падлогі. Ё. часцей будавалі каля гумна або ўнутры яго (без страхі). Пашырана на Віцебшчыне, Магілёўшчыне і часткова Гомельшчыне.
т. 6, с. 408
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)