Аго́нь ’агонь, касцёр’ (БРС, Нас., Янк. I, Касп.), агонь ’гарачка’ (Янк. Мат.), огон: до огнʼа ’вельмі многа’, на огнʼа ’на чорта’, огнʼовы ’чортавы’ (КСТ), агульна- і праславянскае ognь: рус.огонь, укр.огонь, польск.ogień, чэш.oheň, балг.огън, серб.-харв.о̀гањ, літ.ugnìs, agnùs ’вогняны’, ст.-інд.agnis ’агонь’, хец.agniš, лац.ignis і г. д. < *ugnis. Сасюр, 7, 93; Мейе, MSL, 8, 236, 315; Педарсан, KZ, 38, 395; Гуер, LF, 66, 459; Лер-Сплавінскі, SSW, 1957, 205; Мартынаў, ЭИРЯ, 2, 55. Не даведзена канчатковая сувязь прасл.ognь з серб.-харв.ви̏гањ ’кузня’, чэш.výheň ’горан’ (Ільінскі, РФВ, 74, 133; Левенталь, WuS, 11, 54). Цікава супаставіць з і.-е.*ugnis, ст.-грэч.άγνίζω ’ачышчаю’, памятаючы сакральную ачышчальную ролю агню. Пачатак старагрэчаскага слова (spiritus asper) можна тлумачыць як рэфлексацыю S‑mobile.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
дага́снуцьсов.
1. зату́хнуть;
аго́нь дага́с — ого́нь зату́х;
2.перен. (умереть) уга́снуть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
карэкціро́вачны корректиро́вочный;
к. самалёт — корректиро́вочный самолёт;
к. артылеры́йскі аго́нь — корректиро́вочный артиллери́йский ого́нь
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
насці́льныспорт., воен. насти́льный;
н. скачо́к — насти́льный прыжо́к;
н. аго́нь — насти́льный ого́нь
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
шква́льныпрям., перен. шква́льный;
ш. ве́цер — шква́льный ве́тер;
ш. аго́нь — шква́льный ого́нь
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
КУНЯ́ЕЎ (Станіслаў Юр’евіч) (н. 27.11.1932, г. Калуга, Расія),
расійскі паэт. Скончыў Маскоўскі ун-т(1957). З 1962 працаваў у час. «Знамя», Маскоўскай пісьменніцкай арг-цыі, з 1989 гал. рэдактар час. «Наш современник». Друкуецца з 1956. У паэт. зб-ках «Землепраходцы» (1960), «Завея заходзіць у горад» (1966), «Начная прастора» (1970), «Глыбокі Дзень» (1978), «Возера Безыменнае» (1983), «Маці — сырая зямля» (1988), «Вышэйшая воля» (1992) і інш. выяўляе адвечныя сувязі чалавека з прыродай, гісторыяй. Паэмы «Калужская хроніка» (нап. 1968—87), «Карабахская хроніка» (нап. 1973), «Сонечныя ночы» (нап. 1978), «Рускія сны» (нап. 1986) і інш. — спроба сінтэзу прозы і паэзіі ў паэме. Аўтар рамана «Сяргей Ясенін» (1995, з сынам С.Куняевым), зб. прозы і публіцыстыкі «Сярод шумнага балю» (1996), крытычных артыкулаў і інш. У некаторых творах бел. тэматыка. Асобныя вершы К. на бел. мову пераклаў П.Макарэвіч. Дзярж. прэмія Расіі 1987.