Verbum

анлайнавы слоўнік

дага́снуць сов.

1. зату́хнуть;

аго́нь дага́с — ого́нь зату́х;

2. перен. (умереть) уга́снуть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

карэкціро́вачны корректиро́вочный;

к. самалёт — корректиро́вочный самолёт;

к. артылеры́йскі аго́нь — корректиро́вочный артиллери́йский ого́нь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

насці́льны спорт., воен. насти́льный;

н. скачо́к — насти́льный прыжо́к;

н. аго́нь — насти́льный ого́нь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шква́льны прям., перен. шква́льный;

ш. ве́цер — шква́льный ве́тер;

ш. аго́нь — шква́льный ого́нь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

БАРБЮ́С ((Barbusse) Анры) (17.5.1873, Аньер, каля Парыжа — 30.8.1935),

французскі пісьменнік і грамадскі дзеяч. Замежны ганаровы чл. АН СССР (1933). Вучыўся ў Сарбоне, дзе абараніў дысертацыю па філасофіі (1894). Стваральнік міжнар. антымілітарысцкага аб’яднання дзеячаў культуры «Клартэ» (1919). Адзін з арганізатараў антыфаш. руху. Літ. дзейнасць пачаў у сярэдзіне 1890-х г. Зб. вершаў «Плакальшчыцы» (1895) — даніна моднай на той час дэкадэнцкай паэзіі. У раманах «Агонь» (1916, Ганкураўская прэмія 1917) і «Яснасць» (1919) асудзіў 1-ю сусв. вайну. Аўтар зб-каў публіцыстыкі («Святло з бездані», 1919; «Словы барацьбіта», 1920; «З нажом у зубах», 1921) і навел («Мы», 1914; «Падзеі», 1928, бел. пер. «Розныя факты», 1929), рамана «Звёны» (1925), дакументальных кніг «Кáты» (1926), «Расія» (1930, бел. пер. 1931), біягр. аповесці «Заля» (1932) і інш.

Тв.:

Рус. пер. — Огонь;

Ясность;

Правдивые повести. М., 1967.

Літ.:

Анри Барбюс: Биобиблиогр. указ. М., 1964.

т. 2, с. 305

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

вы́сечь^I сов.

1. (вырубить, вырезать) вы́сечы, мног. павысяка́ць;

2. (огонь) вы́красіць, вы́красаць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

приту́шивать несов.

1. (свет, огонь и т. п.) прыту́шваць;

2. разг. тушы́ць, гасі́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Oleum addere camino

Дабаўляць масла ў агонь.

Добавлять масло в огонь.

бел. Падліць масла ў агонь. Агонь маслам не патушыш.

рус. Подливать масло в огонь. Огонь маслом заливать ‒ лишь огня прибавлять.

фр. Verser de l’huile sur le feu (Лить масло в огонь).

англ. To pour oil upon the fire (Лить масло в огонь).

нем. Öl ins Feuer gießen/schütteln (Лить масло в огонь).

Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)

загасі́ць сов. загаси́ть, затуши́ть; (дуновением — ещё) заду́ть;

з. аго́нь — загаси́ть (затуши́ть, заду́ть) ого́нь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

КУНЯ́ЕЎ (Станіслаў Юр’евіч) (н. 27.11.1932, г. Калуга, Расія),

расійскі паэт. Скончыў Маскоўскі ун-т(1957). З 1962 працаваў у час. «Знамя», Маскоўскай пісьменніцкай арг-цыі, з 1989 гал. рэдактар час. «Наш современник». Друкуецца з 1956. У паэт. зб-ках «Землепраходцы» (1960), «Завея заходзіць у горад» (1966), «Начная прастора» (1970), «Глыбокі Дзень» (1978), «Возера Безыменнае» (1983), «Маці — сырая зямля» (1988), «Вышэйшая воля» (1992) і інш. выяўляе адвечныя сувязі чалавека з прыродай, гісторыяй. Паэмы «Калужская хроніка» (нап. 1968—87), «Карабахская хроніка» (нап. 1973), «Сонечныя ночы» (нап. 1978), «Рускія сны» (нап. 1986) і інш. — спроба сінтэзу прозы і паэзіі ў паэме. Аўтар рамана «Сяргей Ясенін» (1995, з сынам С.Куняевым), зб. прозы і публіцыстыкі «Сярод шумнага балю» (1996), крытычных артыкулаў і інш. У некаторых творах бел. тэматыка. Асобныя вершы К. на бел. мову пераклаў П.Макарэвіч. Дзярж. прэмія Расіі 1987.

Тв.:

Избр. произв. Т. 1—2. М., 1988;

Огонь, мерцающий в сосуде. М., 1986;

Сквозь слезы на глазах: Избр. М., 1996.

А.В.Спрынчан.

т. 9, с. 23

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)