алкаго́льны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да алкаголю, змяшчае ў сабе алкаголь.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
алкаго́льны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да алкаголю, змяшчае ў сабе алкаголь.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
алкаго́льны Álkohol-; alkohólisch; álkoholhaltig (які ўтрымлівае алкаголь);
алкаго́льныя
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
spirytualia
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
АПЕРЫТЫ́Ў (
спіртны напітак, прызначаны для ўзбуджэння апетыту. Ужываецца перад ежай. Як аперытыў выкарыстоўваюць звычайна вермут, херас, моцныя спіртныя
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
МІ́НСКІ ЗАВО́Д БЕЗАЛКАГО́ЛЬНЫХ НАПІ́ТКАЎ.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
géistig II
~e Getränke спіртны́я
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
wyskokowy
wyskokow|yПольска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
МАЗЫ́РСКІ ЗАВО́Д КАРМАВЫ́Х ДРАЖДЖЭ́Й.
Пабудаваны ў 1983 у
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
спіртны́, ‑ая, ‑ое.
1. Які мае адносіны да спірту.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кавя́рня
(
невялікі рэстаран, дзе прадаюць каву, чай, закускі, прахаладжальныя
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)