во́тмаладзь Зараснік маладых парасткаў на бярозавых, альховых высеках (Жытк.).

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)

зачахлёны, ‑ая, ‑ае.

Пакрыты чахлом. Над верхавінкамі маладых сасонак выразна чарнеюць сілуэты зачахлёных ракет. Жычка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

за́малада прысл. разм.

1. in júngen Jáhren, in der Júgend;

2. (з маладых гадоў) von Júgend [von jung] auf

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

жэн-прэм’е́р

(фр. jeune premier)

амплуа акцёра, які выконвае ролі маладых закаханых.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

purposeful [ˈpɜ:pəsfəl] adj. мэтанакірава́ны;

Young people’s energies should be directed towards more purposeful activities. Энергія маладых людзей павінна быць накіравана на больш карысную дзейнасць.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

bálgen vt ~, sich бі́цца, дурэць, гуля́ць (пра дзяцей маладых жывёл)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Náchwuchsplan m -(e)s, -pläne план па падрыхто́ўцы малады́х ка́драў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

абгры́зці, ‑грызу, ‑грызеш, ‑грызе; ‑грызём, ‑грызяце; зак., каго-што.

Грызучы, абкусаць, аб’есці. Зайцы абгрызлі ствалы маладых дрэў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ГЕРАНТАФІЛІ́Я [ад грэч. gerōn (gerontos) стары + ...філія],

палавая цяга да асоб старэчага ўзросту; своеасаблівая форма фетышызму. На схільнасць маладых людзей да герантафіліі могуць уплываць першыя сексуальныя перажыванні, звязаныя з дарослымі. У маладой жанчыны прычыну герантафіліі часцей тлумачаць яе незадаволенасцю палавымі кантактамі з маладым чалавекам; зрэдку прычынай герантафіліі могуць быць яе садамазахісцкія схільнасці. Цяга маладых мужчын да жанчын пажылога і старэчага ўзросту можа выклікацца іх няўпэўненасцю ў сваіх здольнасцях пры кантактах з маладымі жанчынамі.

т. 5, с. 168

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ЛЫ́КА,

унутраная (лубяная) частка кары маладых лісцевых дрэў, пераважна ліпы. Выкарыстоўваецца для пляцення кошыкаў. Даўней з Л. плялі лапці.

т. 9, с. 382

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)