зачахлёны, ‑ая, ‑ае.

Пакрыты чахлом. Над верхавінкамі маладых сасонак выразна чарнеюць сілуэты зачахлёных ракет. Жычка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

за́малада прысл. разм.

1. in jngen Jhren, in der Jgend;

2. (з маладых гадоў) von Jgend [von jung] auf

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

жэн-прэм’е́р

(фр. jeune premier)

амплуа акцёра, які выконвае ролі маладых закаханых.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

purposeful [ˈpɜ:pəsfəl] adj. мэтанакірава́ны;

Young people’s energies should be directed towards more purposeful activities. Энергія маладых людзей павінна быць накіравана на больш карысную дзейнасць.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

blgen vt ~, sich бі́цца, дурэць, гуля́ць (пра дзяцей маладых жывёл)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Nchwuchsplan m -(e)s, -pläne план па падрыхто́ўцы малады́х ка́драў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

абгры́зці, ‑грызу, ‑грызеш, ‑грызе; ‑грызём, ‑грызяце; зак., каго-што.

Грызучы, абкусаць, аб’есці. Зайцы абгрызлі ствалы маладых дрэў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ГЕРАНТАФІЛІ́Я [ад грэч. gerōn (gerontos) стары + ...філія],

палавая цяга да асоб старэчага ўзросту; своеасаблівая форма фетышызму. На схільнасць маладых людзей да герантафіліі могуць уплываць першыя сексуальныя перажыванні, звязаныя з дарослымі. У маладой жанчыны прычыну герантафіліі часцей тлумачаць яе незадаволенасцю палавымі кантактамі з маладым чалавекам; зрэдку прычынай герантафіліі могуць быць яе садамазахісцкія схільнасці. Цяга маладых мужчын да жанчын пажылога і старэчага ўзросту можа выклікацца іх няўпэўненасцю ў сваіх здольнасцях пры кантактах з маладымі жанчынамі.

т. 5, с. 168

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ЛЫ́КА,

унутраная (лубяная) частка кары маладых лісцевых дрэў, пераважна ліпы. Выкарыстоўваецца для пляцення кошыкаў. Даўней з Л. плялі лапці.

т. 9, с. 382

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

зае́здка, ‑і, ДМ ‑дцы, ж.

Прывучванне маладых коней да язды ў вупражы або пад сядлом, якое папярэднічае аб’ездцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)