макрасісто́ма
(ад
фізічная сістэма, якая складаецца з макрацел, даступных для ўспрымання органамі пачуццяў (
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
макрасісто́ма
(ад
фізічная сістэма, якая складаецца з макрацел, даступных для ўспрымання органамі пачуццяў (
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
макрацэфа́лія
(ад
празмерная велічыня або падоўжанасць галавы пры нармальных памерах іншых частак цела (
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ЖЫВЁЛЬНЫЯ КАРМЫ́,
прадукты жывёльнага паходжання і адходы іх перапрацоўкі, якія выкарыстоўваюцца на корм
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
МАКРАКАНТАРЫ́НХІ (ад
род гельмінтаў
Даўж. самцоў скрэбня-гіганта да 15 см, самак да 70 см. Цела верацёнападобнае або пляскатае з бакоў. Хабаток яйцападобны або круглаваты са спіральнымі радамі кручкоў. Раздзельнаполыя. Яйцы авальныя з трохслаёвай абалонкай. Развіваецца з удзелам пра межкавых гаспадароў — бронзавак, жукоў-насарогаў, майскіх хрушчоў і інш.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
МАКРАЛІ́ТЫ (ад
буйныя (у адрозненне ад дробных мікралітаў) прылады працы, якія выраблялі з крэменю ў эпоху палеаліту. Матэрыялам для М. служылі
У.Ф.Ісаенка.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
макракіне́тыка
(ад
раздзел кінетыкі, які вывучае ўплыў працэсаў пераносу рэчываў і цяпла на хуткасць хімічных рэакцый.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
макралі́ты
(ад
масіўныя, груба апрацаваныя каменныя прылады (сякеры, кіркі, долаты), якія ўжываліся ў неаліце (
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
макрасейсмі́чны
(ад
звязаны з моцным ваганнем зямной паверхні, якое адчуваецца людзьмі без спецыяльных прыбораў (
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
макрафа́гі
(ад
клеткі злучальнай тканкі жывёльных арганізмаў, здольныя захопліваць і пераварваць бактэрыі і іншыя чужародныя арганізму часцінкі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ПАЖЫ́ЎНАСЦЬ КАРМО́Ў,
уласцівасць кармоў задавольваць прыродную патрэбу жывёлы ў ежы; таксама ступень адпаведнасці колькасці і якасці засваяльнасці пажыўных рэчываў кармоў патрэбам жывёлы. Неаднолькавая для жывёл розных відаў, прадукцыйнасці і
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)