важні́ца

1. Месца, дзе важаць грузы (Горкі Маг. губ.).

2. Вагавы хлеў (Маг. губ. вед., № 44, 1854, 793).

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)

Ква́ртух ’фартух’ (Мат. Маг.). Гл. фартух.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Сугамо́нне ’спакой’ (Мат. Маг.). Гл. угамон.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Кражні́к ’сасновы лясок’ (Мат. Маг.). Гл. кражняк

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Кружэ́лка ’сланечнік’ (Мат. Маг.). Да круг 1.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Кіно́ўшчык ’кінамеханік’ (Мат. Маг.). Гл. кіношнік, кіншчык.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Пяскі́ж ’рыба пячкур’ (Мат. Маг.). Гл. піскіж.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Мослы ’смаркачы’ (бых., Мат. Маг.). Да мусоліцца (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Мэкнуць ’ударыць’ (гор., Мат. Маг.). Да шмя́кнуць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ко́рхва ’кошык, карзіна’ (Мат. Маг.). Да корх (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)