крыжава́ны, -ая, -ае.

1. Размешчаны крыж-накрыж.

Крыжаваная рыфма (цераз радок).

2. перан. Які вядзецца адразу з некалькіх бакоў; перакрыжаваны.

К. агонь.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

crucifix [ˈkru:sɪfɪks] n.

1. распя́цце

2. крыж (сімвал хрысціянства)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Maltese​2 [ˌmɔ:lˈti:z] adj. мальты́йскі;

Maltese Cross Мальты́йскі крыж

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Red Cross [ˌredˈkrɒs] n. the Red Cross Чырво́ны Крыж

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

кресте́ц​I анат. крыж, род. кры́жа м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

круп​II (лошади) крыж, род. кры́жа м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

напе́рсный нагру́дны;

напе́рсный крест церк. нагру́дны крыж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кры́жык, ‑а, м.

1. Памянш. да крыж (у 1, 4 знач.); маленькі крыж. Яніна здымае з сябе залаты крыжык. Козел. — А ты хоць які крыжык заслужыў? Грахоўскі.

2. Тое, што і крыж (у 3 знач.). На графіку з’яўляюцца ўсё новыя і новыя лініі, рыскі, крыжыкі, кружочкі, лічбы. Васілёнак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

каплі́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да капліцы. Каплічны крыж.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Red Cross

чырво́ны Крыж

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)