Сачы́цца ’цячы, выцякаць па кроплі або тонкім струменем (пра вадкасць)’, ’пранікаць, прасочвацца ўнутр (пра вадкасць)’. Рус.сочи́ться, польск.soczyć się ’тс’. Да сок (гл.); гл. Фасмер, 3, 731; Брукнер, 506.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
walerianowy
walerianow|y
валяр’янавы;
krople ~e — валяр’янавыя кроплі
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
піпе́тка
(польск. pipetka, ад фр. pipette)
шкляная трубачка з гумавым каўпачком, якой набіраюць вадкасць і выпускаюць па кроплі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
valerian
[vəˈlɪrɪən]
n., Med.
1) валяр'я́навыя кро́плі, валяр’я́нка f.
2) Bot. валяр’я́н -у m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
АБА́С (Хаджа Ахмад) (7.6.1914, г. Паніпат, Індыя — 1987),
індыйскі кінарэжысёр, сцэнарыст, пісьменнік. Скончыў Алігархскі мусульманскі ун-т. Удзельнік стварэння Асацыяцыі нар. т-раў Індыі (1943). Пастаноўшчык маст. фільмаў «Незвычайнае здарэнне», «Іншаземец» (з рэж. В.Проніным, у сав. пракаце «Хаджэнне за тры моры»), «Дзве кроплі вады» і інш. Аўтар сцэнарыяў фільмаў «Бессмяротная гісторыя доктара Котніса», «Бадзяга», «Пан 420» (абодва ў сааўт.), сац. раманаў «Заўтра належыць нам» (1945), «Крывавы шлях» (1980) і інш.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
стра́ўнікавы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да страўніка. Страўнікавы сок. Страўнікавыя залозы.// Які прызначаны, служыць для лячэння страўніка. Страўнікавыя кроплі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
vestige[ˈvestɪdʒ]n.
1.anat. аста́так, рудыме́нт
2. след, знак;
not a vestige of truth ані́кро́плі пра́ўды
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
асле́плы, ‑ая, ‑ае.
Які аслеп, стаў сляпым. Мядзяных сонцаў кроплі зграбае ў шапку з пліт аслеплы ў Севастопалі хрыпаты інвалід.Вялюгін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ЗВЯРКО́Ў (Яфрэм Іванавіч) (н. 1.2.1921, с. Несцерава Цвярской вобл., Расія),
рускі жывапісец. Нар. мастак СССР (1981). Чл.-кар.АМСССР (1975). Скончыў Маскоўскі маст.ін-т (1953). Аўтар жанравых карцін («Каруначніцы», 1964, «Белая ноч. Вяселле», 1967, і інш.). Асн. месца ў творчасці займае лірычны пейзаж, прысвечаны прыродзе сярэднярускай паласы і Поўначы: «Сіні дзень» (1965), «Кроплі дажджу», «Паўночная вясна» (абодва 1969), «Зімовае сонца» (1971), «Цішыня», «Блакітны красавік» (абодва 1972) і інш.
