малява́ны

1. писа́нный, рисо́ванный;

2. кра́шенный; окра́шенный, вы́крашенный;

1, 2 см. малява́ць 1, 2;

3. прил. кра́шеный;

4. расписно́й;

◊ ~ная красу́ня — пи́саная краса́вица

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыгажуня, красуня; краля (разм.); чараўніца, царэўна (перан.)

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)

beauty

[ˈbju:ti]

n., pl. -ties

1) краса́ f.; прыгаство́, хараство́ n.; прыгажо́сьць, прыго́жасьць f.

2) красу́ня, прыгажу́ня, харашу́ха f.

•

- the beauty of it …

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

peach

[pi:tʃ]

1.

n.

1) пэ́рсік -а m. (плод і дрэ́ва)

2) румя́ны ко́лер

3) Sl. красу́ня

2.

adj.

1) пэ́рсікавы; румя́ны

2) цудо́ўны; прые́мны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

beauty [ˈbju:ti] n.

1. краса́, хараство́, прыгажо́сць;

a beauty contest ко́нкурс прыгажо́сці;

a beauty queen карале́ва прыгажо́сці;

a beauty sleep сон днём (перад вечарынай, балем і да т.п.);

a beauty spot прыго́жая мясці́на

2. красу́ня, прыгажу́ня

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

гра́цыя, ‑і. ж.

1. Прыгажосць формы, позы, рухаў цела. Ва ўсёй постаці Званцовай было столькі грацыі і хараства, што ад яе цяжка было адвесці вочы. Рамановіч.

2. Шырокі эластычны жаночы пояс, які ахоплівае торс і падтрымлівае грудзі.

3. Уст. паэт. Красуня, прыгажуня. — Быць у Панямоні і не пабачыць вас, трох грацый, панямонскіх красунь, было б злачынствам з нашага боку, — пажартаваў Лабановіч. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

piękność

pięknoś|ć

ж.

1. краса, прыгожасць, прыгажосць, прыгоства;

salon ~ci — салон прыгажосці;

konkurs ~ci — конкурс прыгажосці;

2. красуня, прыгажуня, прыгожая

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Schöne sub f -n, -n

1) прыгажу́ня, красу́ня

2) n -n прыго́жае;

da habt ihr was Schönes ángerichtet ну і нарабі́лі вы цудо́ўных рэ́чаў!

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ненагля́дны, ‑ая, ‑ае.

1. Каханы, самы дарагі. Ты заўсёды мне жаданы, Мой адзіны, мой каханы, Сэрцу мілы, ненаглядны мой! Валасевіч. І заспала [старая]. Бо прыснілася ёй Лідачка, зорачка яе ненаглядная, унучка. Брыль. / у знач. наз. ненагля́дны, ‑ага, м.; ненагля́дная, ‑ай, ж. Ужо не будзеш гуляць, як бывала, Цалаваць, як раней цалавала, Вых[о]дзіць у сад апаўночы, Глядзець ненагляднаму ў вочы. Багдановіч.

2. Такі, на якога нельга наглядзецца, якім нельга налюбавацца; вельмі прыгожы. [Скакун:] Эх, красуня ты мая, ненаглядная. Гурскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

салаўі́ны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да салаўя (у 1 знач.), належыць яму. Салаўіны пошчак. □ Плыве салаўіная песня, Ноч зорная спіць у гаі. Ляпёшкін. Ліся, шчаслівая Ноч салаўіная, Покуль каханы са мной. Карызна. // Які з’яўляецца месцам, дзе жывуць салаўі. Салаўіны гай, густы і цёмны, Многа бачыў радасці і слёз. Бялевіч.

2. Уласцівы салаўю; такі, як у салаўя. Пад мурог-мяжою, над калыскай сына Спевам салаўіным Песню папявала [жняя]. Глебка. Расла яшчэ за князем на ўзбярэжжы Дзвіны-ракі дзяўчына-красуня, разумніца і рукадзельніца, з голасам салаўіным, з косамі, як чысты лён. Грахоўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)