кафе́йнік, ‑а, м.

Пасудзіна для варкі або падачы кофе. Алюмініевы кафейнік. Фарфоравы кафейнік. □ Вялізнае падвоканне замяняла стол. На ім стаяў кафейнік у карычневых падцёках. Караткевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

упрыку́ску, прысл.

Адкусваючы цукар драбкамі (піць чай, кофе і пад.). Чай гаварылі густы, ажно чорны, рафінад не кідалі ў шклянкі — не было лыжачкі, пілі ўпрыкуску. Шамякін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сурага́т

(лац. surrogatus = пастаўлены замест іншага)

непаўнацэнны замяняльнік чаго-н. (напр. с. кофе, с. алмаза).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

папра́жыцца сов. (о кофе, семечках и т.п.) пожа́риться; (об орехах и т.п. — ещё) прокали́ться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

КАФЕ́ЙНАЕ ДРЭ́ВА, кофе (Coffea),

род кветкавых раслін сям. марэнавых. Каля 40 відаў. Пашырана ў тропіках Усх. паўшар’я. Уведзена ў культуру на Аравійскім п-ве ў 14—15 ст. Культывуецца 4—5 відаў па ўсім свеце. На Беларусі К.д. аравійскае (C. arabica) расце ў аранжарэях і пакоях.

Вечназялёныя ці лістападныя дрэвы і кусты. Лісце скурыстае, суцэльнакрайняе, супраціўнае. Кветкі белыя, духмяныя. Плод — касцянкападобны, чырванаваты, з сакаўным ядомым каляплоднікам. Насенне — паўшарападобныя зярняты, якія маюць 0,6—2,7% кафеіну. Харч. і дэкар. расліны.

Кафейнае дрэва.

т. 8, с. 187

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ка́ва

(польск. kawa, ад ар. kahva)

тое, што і кофе.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

жжённый, жжёный па́лены;

жжёная про́бка па́лены ко́рак;

жжёный ко́фе пра́жаная (прэ́жаная) ка́ва.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кафэ́

(фр. café)

певялікі рэстаран, дзе прадаюць кофе, чай, закускі, прахаладжальныя напіткі.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

папрэ́гчы сов.

1. (кофе, семечки и т.п.) пожа́рить; (орехи и т.п. — ещё) покали́ть;

2. (всё, многое) пережа́рить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

крэм, ‑у, м.

1. Салодкая ежа з сумесі ўзбітых вяршкоў, фруктовых сокаў, кофе і інш.

2. Паўфабрыкат для праслойвання і ўпрыгожвання пірожных і тортаў. Лімонны крэм. Вішнёвы крэм. Шакаладны крэм.

3. Касметычная мазь. Ланалінавы крэм.

4. Мазь для чысткі скуранога абутку; вакса, гуталін.

[Фр. créme.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)