бялко́вы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да бялка (у 2 знач.). Бялковыя рэчывы, злучэнні, кармы. Бялковае цела.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

камбінава́ны, ‑ая, ‑ае.

Які з’яўляецца камбінацыяй (у 1 знач.), заснаваны на камбінаванні. Камбінаванае прадпрыемства. Камбінаваныя кармы. Камбінаваныя здымкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бакшто́ў, ‑това, м.

Спец. Канат або трос, які выпускаецца з кармы для буксіравання суднаў, прывязвання спушчаных на ваду шлюпак.

[Гал.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

sternward(s)

[ˈstɜ:rnwərdz]

adv.

у кіру́нку кармы́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ву́дзіць, ‑джу, ‑дзіш, ‑дзіць; незак., каго.

Лавіць вудай, спінінгам (рыбу). З вузкага, адсечанага з кармы чаўна два хлапчукі будзілі [рыбу]. Савіцкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гакабо́рт

(гал. hakkebord)

верхняя закругленая частка кармы карабля.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

корм (род. ко́рму) м. (для животных) корм; пи́ща ж.;

○ гру́быя кармы́ — гру́бые корма́;

зялёны к. — зелёный корм;

падно́жны к. — подно́жный корм;

сухі́я кармы́ — сухи́е корма́;

◊ не па кані́ к. — не в коня́ корм

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

тра́нец

(англ. transom)

плоскі зрэз кармы некаторых караблёў, яхт, шлюпак.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

сяна́ж, сенажу, м.

Падвяленая трава, звычайна прасаваная, якая зберагаецца ў спецыяльных сховішчах. У саўгасе актыўна назапашваюць кармы для жывёлы: рыхтуюць сянаж, сілас, вітамінную муку. «Звязда».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

sternmost

[ˈstɜ:rnmoʊst]

adj.

1) найбліжэ́йшы да кармы́

2) найбо́льш за́дні

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)