верту́шкаII (легкомысленная женщина) разг. круцёлка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

незаму́жний незаму́жні;

незаму́жняя же́нщина незаму́жняя жанчы́на, разг. незаму́жка.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ка́менщица ж. (строительный рабочий-женщина) му́ляр, -ра м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПЕ́НКІНА (Трыпалітава) Зінаіда Міхайлаўна

(1861, г. Калуга, Расія — 10.1.1888),

рускі бібліёграф. Скончыла Бястужаўскія курсы (1885, Пецярбург). Аўтар бібліягр. паказальнікаў «Руская бібліяграфія марской справы за 1701—1882 год уключна» (1885), «Бібліяграфічныя матэрыялы па чыгуначнай справе... 1876—1883 г.» (1888), краязнаўчага паказальніка «Палессе. Бібліяграфічныя матэрыялы па гісторыі, геаграфіі, статыстыцы, этнаграфіі і эканамічным стане Палесся» (1883), які ахоплівае л-ру за 1855—80 пра Мінскую, Гродзенскую, Магілёўскую, Валынскую і Кіеўскую губ. Асаблівую цікавасць у ім маюць рубрыкі «Апісанне побыту народаў Паўночна-Заходняга краю», «Помнікі народнай творчасці» і раздзел «Звесткі пра Палессе, што заключаюцца ў творах пра губерні, якія ўваходзяць у склад Палесся».

Літ.:

Назаревский Н.А. З.​М.​Пенкина — первая русская женщина-библиограф // Сов. библиогр. 1961. № 3.

Л.​Л.​Збралевіч.

т. 12, с. 267

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

старажы́ха ж., разг.

1. жена́ сто́рожа;

2. (женщина-сторож) сторожи́ха

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

старшыня́ м. и ж. председа́тель; председа́тельствующий; (женщина-председатель — ещё) председа́тельница

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

РАСТАПЧЫНА́ (Еўдакія Пятроўна) (4.1.1812, Масква — 15.12.1858),

руская пісьменніца. Графіня. Друкавалася з 1831. Першы зб. — «Вершы» (1841). Яе паэзіі ўласцівы тонкае спалучэнне пачуццяў і разважанняў, шчырае раскрыццё свету жаночай душы. У сатыр. паэме «Дом вар’ятаў у Маскве ў 1858 г.» (апубл. 1885 як «працяг» паэмы А.​Ваейкава «Дом вар’ятаў») крытычная ацэнка тагачаснага грамадскага жыцця. Аўтар драм. паэм, рамана ў вершах «Дзённік дзяўчыны» (1850), камедыі ў вершах «Вяртанне Чацкага ў Маскву, ці Сустрэча знаёмых асоб пасля дваццаціпяцігадовай разлукі» (1856, апубл. 1865), «свецкіх» аповесцей «Чыны і грошы», «Паядынак» (абедзве 1838), аўтабіягр. раманаў «Шчаслівая жанчына» (1852), «Ля прыстані. Раман у лістах» (1857) і інш. Многія вершы Р. пакладзены на музыку.

Тв.:

Стихотворения. Проза. Письма. М., 1986;

Талисман: Избр. лирика;

Нелюдимка: Драма;

Документы, письма, воспоминания. М., 1987;

Счастливая женщина: Лит. соч. М., 1991.

т. 13, с. 362

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

атама́нка I ж. оттома́нка

атама́нка II ж., разг. (женщина-атаман) атама́нша

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

лайда́чка ж., разг., неодобр.

1. беспу́тная же́нщина; беспу́тница; безде́льница;

2. пья́ница

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

жена́

1. жо́нка, -кі ж.;

2. (женщина) уст. жанчы́на, -ны ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)