Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
неразвіты́
1. (фізічна) únentwickelt;
2. (духоўна) (in der Entwícklung) zurückgeblieben; beschränkt
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
тампліе́р
(фр. templier, ад лац. templum = храм)
член сярэдневяковага каталіцкага духоўна-рыцарскага ордэна.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
перарадзі́ццасов., в разн. знач. перероди́ться;
пшані́ца ~дзі́лася — пшени́ца перероди́лась;
ён духо́ўна ~дзі́ўся — он духо́вно перероди́лся
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
гросма́йстар
(ням. Grossmeister)
1) вышэйшае шахматна-спартыўнае званне;
2) галава каталіцкага духоўна-рыцарскага ордэна.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
КРЫЖАНО́СЦЫ, крыжакі (ад польск. Krzyżacy),
пашыраная ў бел.гіст. л-ры назва ўдзельнікаў крыжовых паходаў і членаў сярэдневяковых духоўна-рыцарскіх ордэнаў (у т. л. Тэўтонскага, або Нямецкага, і Інфлянцкага), якія звычайна насілі выяву крыжа на верхняй вопратцы.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
госпіталье́ры
(фр. hospitaliers)
члены каталіцкага духоўна-рыцарскага ордэна, заснаванага ў Палесціне ў 12 ст. у перыяд крыжовых паходаў.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
О́РДЭН [ад лац. ordo (ordinis) рад, разрад],
1) каталіцкія цэнтралізаваныя манаскія т-вы (з 6 ст.) з пэўнымі статутамі, зацверджанымі папствам (у склад манаскіх О. уваходзяць і духоўна-рыцарскія О.).
2) Назва некат. тайных рэліг.-філас. аб’яднанняў, арг-цый (напр., масонскі О.).
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
тэўто́нскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да тэўтонаў, які належыць, уласцівы ім. Тэўтонскія плямёны.
•••
Тэўтонскі ордэн (гіст.) — каталіцкі духоўна-рыцарскі ордэн, ваенная арганізацыя нямецкага рыцарства ў 13–15 стст., якія праводзілі агрэсіўную палітыку ва Усходняй Еўропе.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
АВІ́СКІ О́РДЭН,
партугальскі духоўна-рыцарскі ордэн. Існаваў у 1162—1789. Утвораны з вайск. арг-цыі, заснаванай у 1147 ці 1148 для барацьбы з маўрамі. Партуг. кароль Альфонс I у 1162 ці 1166 падараваў ордэну крэпасць Авіс (адсюль назва). Авіскі ордэн адыграў значную ролю ў гісторыі Рэканкісты ў Партугаліі.