extra​2 [ˈekstrə] adj. дадатко́вы;

extra time дадатко́вы час (у спорце);

I need some extra money. Мне патрэбны дадатковыя грошы.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

прыба́вачны, ‑ая, ‑ае.

Які з’яўляецца прыбаўкай (у 2 знач.); дадатковы. Прыбавачная плата.

•••

Прыбавачная вартасць гл. вартасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

привходя́щий (посторонний) пабо́чны; (случайный) выпадко́вы; (дополнительный) дадатко́вы;

привходя́щие обстоя́тельства пабо́чныя акалі́чнасці.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

лі́шні, -яя, -яе.

1. Збыткоўны, які перавышае адпаведную колькасць, празмерны.

Лішнія грошы.

Лішнія турботы.

2. Непатрэбны, бескарысны.

Лішнія рэчы.

3. Дадатковы, пабочны.

Сказаць л. раз не шкодзіць.

◊

Без лішніх слоў — не размаўляючы доўга.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ДЫФЕРЭНЦЫЯ́ЛЬНАЯ РЭ́НТА,

дадатковы прыбытак, які ствараецца ў выніку затрат працы на сярэдніх і лепшых зямельных участках пры павышэнні прадукцыйнасці ці дадатковых укладанняў капіталу і прысвойваецца ўласнікам зямлі; адна з форм зямельнай рэнты. Крыніца яе — лішак прыбавачнай вартасці, што ствараецца працай с.-г. наёмных рабочых над сярэднім прыбыткам, і ўзнікае праз больш высокую прадукцыйнасць працы на адносна лепшых зямельных участках (больш урадлівых ці размешчаных бліжэй да месца збыту або ў якія ўкладзены дадатковы капітал).

т. 6, с. 300

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

dodatkowy

dodatkow|y

дадатковы; дабавачны;

dochód ~y — дадатковы даход;

~y zysk — дадатковы прыбытак;

wartość ~a — прыбавачная вартасць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

nadobowiązkowy

пазаўрочны; пазапланавы; дадатковы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

additional

[əˈdɪʃənəl]

adj.

дадатко́вы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

подсо́бный дапамо́жны, падсо́бны; (дополнительный) дадатко́вы;

подсо́бные рабо́чие падсо́бныя (дапамо́жныя) рабо́чыя;

подсо́бное хозя́йство дапамо́жная (падсо́бная) гаспада́рка;

подсо́бный за́работок дадатко́вы зарабо́так;

игра́ть подсо́бную роль перен. ігра́ць дапамо́жную ро́лю.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

акцэсо́рны

(ад лац. accessorius = дадатковы, другарадны)

а. дагавор — дадатковы дагавор, які далучаецца да асноўнага дагавору.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)