На значнай адлегласці, далёка. Дзесьці ўдалечыні цямнее зубчасты грэбень лесу.Шыловіч.Удалечыні бліснуў промень пражэктара.Васілёнак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Háarkammm -(e)s, -kämme грабяне́ц, грэ́бень
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ГАЛО́ВАЧКА,
даўні галаўны ўбор замужніх жанчын у давыд-гарадоцка-тураўскім строі. Бытавала да сярэдзіны 20 ст. Складалася з уласна галовачкі (цвёрды каркас-аснова ў выглядзе шапкі без верху, надлобная частка якой пераходзіла ў трапецападобны грэбень), своеасаблівага чапца з паркалю ці кужэльнага палатна, што надзяваўся на грэбень, рабушкі (пасак з тых жа матэрыялаў для ахінання каркаса) і сярпанкі (складзеная ў некалькі столак, яна абвівала грэбень, праходзіла пад падбародкам і свабоднымі канцамі драпіравалася на спіне). Святочную галовачку аздаблялі вышыўкай, нашыўкамі залацістай тасьмы, набіванага пярэстага паркалю. Блізкі да галовачкі галаўны ўбор жанчын Давыд-Гарадка і Століна — падушачка.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
sleeping policeman[ˌsli:pɪŋpəˈli:smən]n. (pl. -men) BrE, infmlгрэ́бень упо́перак даро́гі (каб сцішыць рух машын), ляжа́чы паліцэ́йскі
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
чарапа́хавы, ‑ая, ‑ае.
1. Прыгатаваны з чарапахі (у 1 знач.). Чарапахавы суп.
2. Зроблены з чарапахі (у 2 знач.). Чарапахавы грэбень.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
хіб, хі́ба, мн. хібы́, -о́ў, м.
1. Пярэдняя частка хрыбта свінні.
Самае тоўстае сала ў свінні на хібе.
2. Шчацінне на хрыбце.
3. Спінны плаўнік у рыбы.
4.перан. Верхні край, грэбень чаго-н.
Х. страхі.
Х. хвалі.
Х. пракоса.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Kammm -(e)s, Kämme
1) грэ́бень, грабяне́ц, расчо́ска
2) грэ́бень (гор);
◊
da liegt der ~ auf der Bútter≅ тут сам чорт но́гі скале́чыць;
álle(s) über éinen ~ schéren* стры́гчы ўсі́х (усё) пад адзі́н грэ́бень
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
грабяне́ц, ‑нца, м.
Разм. Тое, што і грэбень. З грабянцом у кароткай прычосцы, у лёгкай стракатай сукенцы, румяная — Валька смяецца цяпер, як дзяўчынка.Брыль.З ганка быў відаць грабянец лесу.Ермаловіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
АБХА́ЗСКІ ХРЫБЕ́Т,
на паўд. схіле Вялікага Каўказа, усх. працяг Бзыбскага хр. ў Абхазіі. Даўж. каля 60 км. Выш. да 3156 м. Грэбень з рэзкімі горналедавіковымі формамі. Складзены з юрскіх парфірытаў і сланцаў. Горныя лясы, высакагорныя лугі. Ледавікі.