ачыстка вадкіх рэчываў ад прымесяў паўторнай перагонкай у спецыяльным перагонным апараце.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
redemption[rɪˈdempʃn]n.
1. : redemption of a promise выкана́нне абяца́ння
2. вы́куп;
a re demption price выкупна́я цана́
♦
beyond/past redemption без надзе́і на выпраўле́нне, зусі́м прапа́шчы
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
астракарэ́кцыя
(ад астра + карэкцыя)
выпраўленне вуглавога становішча касмічнага лятальнага апарата ў адпаведнасці з арыентаванымі на зоркі прыборамі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
рынапла́стыка
(ад гр. rhis, -inos = нос + -пластыка)
аднаўленне носа або выпраўленне яго формы з дапамогай пластычнай хірургіі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
кан’екту́ра
(лац. coniectura)
1) меркаванне, здагадка;
2) выпраўленне або аднаўленне на аснове здагадак сапсаванага, цяжкага для чытання тэксту.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
карэкту́ра
(лац. correctura)
1) выпраўленне памылак у друкарскім наборы;
2) адбітак з друкарскага набору, прызначаны для выпраўлення памылак.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Verbésserungf -, -en
1) выпраўле́нне
2) паляпшэ́нне, удаскана́ленне, павышэ́нне (кваліфікацыі і г.д.)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
рэдрэса́цыя
(ад фр. redresser = выпрамляць)
выпраўленнедэфармацый цела, пераважна канечнасцей, расцягненнем тканак або сцісканнем іх з наступным накладаннем фіксуючай павязкі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
КАНТРО́ЛЬ САЦЫЯ́ЛЬНЫ,
спосаб самарэгуляцыі сац. сістэмы, які забяспечвае ўпарадкаванае ўзаемадзеянне яе кампанентаў (індывідаў, груп, супольнасцей) з дапамогай нарматыўнага рэгулявання адпаведнымі нормамі, правіламі, традыцыямі, звычаямі. Важнейшая яго функцыя — стабілізуючая. Для ажыццяўлення К.с. неабходна аўтарытэтная інтэрпрэтацыя нарматыўных абавязацельстваў спец. створанымі сац. ін-тамі культуры, права, кіравання і інш., якія ў неабходных выпадках павінны прыняць не толькі меры выхавання і заахвочвання, але і прымусу. Гэтыя ін-ты ўжываюць санкцыі: фармальныя, афіц. прадпісаныя грамадствам або арг-цыяй (павышэнне або зніжэнне службовага статусу, узнагарода, пакаранне); нефармальныя (ухваленне, абурэнне і інш.); пазітыўныя (грамадскае прызнанне заслуг, прэміраванне, прысваенне ганаровага звання), негатыўныя (вымова, штраф, асуджэнне, ізаляцыя і інш.). Асн. спосабы К.с.: заахвочванне за ўчынкі, якія адпавядаюць каштоўнасцям і нормам, што існуюць у грамадстве; прадухіленне непажаданых учынкаў; устрымліванне ад дзеянняў, якія парушаюць нормы і правілы паводзін; пакаранне за парушэнне прававых, маральных і інш. нормаў; выпраўленне асоб, якія парушылі сац. нормы, учынілі злачынства і г. д. У сістэме К.с. асаблівая роля належыць сац. ін-там [крымінальнае права, міліцыя (паліцыя), суды, пракуратура і інш.], а таксама грамадскай думцы, культ. традыцыям народа.