пока́занный

1. пака́заны; (проявленный, обнаруженный) прая́ўлены, вы́казаны, вы́яўлены;

2. юр. пака́заны; (свидетелем) пасве́дчаны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПАГРО́ЗА ў крымінальным праве,

выказаны ў любой форме намер прычыніць фіз., матэрыяльную ці інш. шкоду грамадскім або асабістым інтарэсам. У крымін. праве Рэспублікі Беларусь найб. небяспечныя віды П. — забойствам, нанясеннем цяжкіх цялесных пашкоджанняў або знішчэннем маёмасці шляхам падпалу і да т.п., якія ствараюць самаст. саставы злачынства. Разглядаецца заканадаўствам як сродак псіхічнага насілля над чалавекам і караецца ў крымін. парадку.

т. 11, с. 482

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

імліцы́тны

(фр. implicite, ад лац. implicare = сплятаць)

скрыты, не выказаны яўна, які падразумяваецца (проціл. экспліцытны).

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

pronounced

[prəˈnaʊnst]

adj.

рашу́ча вы́казаны; выра́зны, я́сны, я́ўны, відаво́чны

pronounced tendency — я́ўная тэндэ́нцыя

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

облечённый

1. адзе́ты;

2. пакры́ты, ахіну́ты;

3. увасо́блены; вы́казаны; нада́дзены;

4. надзе́лены; см. обле́чь​I.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

обнару́женный

1. (показанный) пака́заны;

2. (выказанный) вы́казаны, вы́яўлены, пака́заны;

3. (отысканный) зно́йдзены;

4. (установленный) вы́яўлены;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

vocal​2 [ˈvəʊkl] adj.

1. шу́мны, галасі́сты, крыклі́вы; вы́казаны (адкрыта);

vocal criticism шчы́рая кры́тыка;

the most vocal member of the audience са́мы галасі́сты з усі́х прысу́тных

2. галасавы́; вака́льны;

a vocal range дыяпазо́н го́ласу

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

coherent

[koʊˈhɪrənt]

adj.

1) лягі́чны, лягі́чна павя́заны; пасьлядо́ўна збудава́ны, вы́казаны

2) зьле́плены, счэ́плены; які́ трыма́ецца ра́зам

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

unvoiced

[ʌnˈvɔɪst]

adj.

1) ня ска́заны, ня вы́казаны сло́вамі

2) Phon., unvoiced sound — глухі́ (зы́чны) гук

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ІЛАРЫЁН, Ларыён (? — ?),

старажытнарускі царкоўны дзеяч, філосаф і пісьменнік, заснавальнік Кіева-Пячэрскай лаўры (1051), першы мітрапаліт кіеўскі з мясц. духавенства (1051—54 ці 1055). Аўтар публіцыстычнага твора Стараж. Русі — «Слова пра закон і дар божы» (паміж 1037 і 1050), дзе развіваецца думка пра роўнасць народаў, якія вызнаюць хрысціянства, высока ацэньваюцца справы князёў, якія праславілі Русь у інш. краінах. У «Слове» выказаны таксама ідэі вял. кіеўскага кн. Яраслава Мудрага аб царк. незалежнасці Кіеўскай дзяржавы ад Візантыі.

т. 7, с. 195

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)