wyzwoleńczy

wyzwoleńcz|y

вызваленчы;

walka ~a — вызваленчая барацьба

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

наро́дна-вызвале́нчы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. наро́дна-вызвале́нчы наро́дна-вызвале́нчая наро́дна-вызвале́нчае наро́дна-вызвале́нчыя
Р. наро́дна-вызвале́нчага наро́дна-вызвале́нчай
наро́дна-вызвале́нчае
наро́дна-вызвале́нчага наро́дна-вызвале́нчых
Д. наро́дна-вызвале́нчаму наро́дна-вызвале́нчай наро́дна-вызвале́нчаму наро́дна-вызвале́нчым
В. наро́дна-вызвале́нчы (неадуш.)
наро́дна-вызвале́нчага (адуш.)
наро́дна-вызвале́нчую наро́дна-вызвале́нчае наро́дна-вызвале́нчыя (неадуш.)
наро́дна-вызвале́нчых (адуш.)
Т. наро́дна-вызвале́нчым наро́дна-вызвале́нчай
наро́дна-вызвале́нчаю
наро́дна-вызвале́нчым наро́дна-вызвале́нчымі
М. наро́дна-вызвале́нчым наро́дна-вызвале́нчай наро́дна-вызвале́нчым наро́дна-вызвале́нчых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

нацыяна́льна-вызвале́нчы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. нацыяна́льна-вызвале́нчы нацыяна́льна-вызвале́нчая нацыяна́льна-вызвале́нчае нацыяна́льна-вызвале́нчыя
Р. нацыяна́льна-вызвале́нчага нацыяна́льна-вызвале́нчай
нацыяна́льна-вызвале́нчае
нацыяна́льна-вызвале́нчага нацыяна́льна-вызвале́нчых
Д. нацыяна́льна-вызвале́нчаму нацыяна́льна-вызвале́нчай нацыяна́льна-вызвале́нчаму нацыяна́льна-вызвале́нчым
В. нацыяна́льна-вызвале́нчы (неадуш.)
нацыяна́льна-вызвале́нчага (адуш.)
нацыяна́льна-вызвале́нчую нацыяна́льна-вызвале́нчае нацыяна́льна-вызвале́нчыя (неадуш.)
нацыяна́льна-вызвале́нчых (адуш.)
Т. нацыяна́льна-вызвале́нчым нацыяна́льна-вызвале́нчай
нацыяна́льна-вызвале́нчаю
нацыяна́льна-вызвале́нчым нацыяна́льна-вызвале́нчымі
М. нацыяна́льна-вызвале́нчым нацыяна́льна-вызвале́нчай нацыяна́льна-вызвале́нчым нацыяна́льна-вызвале́нчых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рэвалюцы́йна-вызвале́нчы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. рэвалюцы́йна-вызвале́нчы рэвалюцы́йна-вызвале́нчая рэвалюцы́йна-вызвале́нчае рэвалюцы́йна-вызвале́нчыя
Р. рэвалюцы́йна-вызвале́нчага рэвалюцы́йна-вызвале́нчай
рэвалюцы́йна-вызвале́нчае
рэвалюцы́йна-вызвале́нчага рэвалюцы́йна-вызвале́нчых
Д. рэвалюцы́йна-вызвале́нчаму рэвалюцы́йна-вызвале́нчай рэвалюцы́йна-вызвале́нчаму рэвалюцы́йна-вызвале́нчым
В. рэвалюцы́йна-вызвале́нчы (неадуш.)
рэвалюцы́йна-вызвале́нчага (адуш.)
рэвалюцы́йна-вызвале́нчую рэвалюцы́йна-вызвале́нчае рэвалюцы́йна-вызвале́нчыя (неадуш.)
рэвалюцы́йна-вызвале́нчых (адуш.)
Т. рэвалюцы́йна-вызвале́нчым рэвалюцы́йна-вызвале́нчай
рэвалюцы́йна-вызвале́нчаю
рэвалюцы́йна-вызвале́нчым рэвалюцы́йна-вызвале́нчымі
М. рэвалюцы́йна-вызвале́нчым рэвалюцы́йна-вызвале́нчай рэвалюцы́йна-вызвале́нчым рэвалюцы́йна-вызвале́нчых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Friheitskampf m -(e)s, -kämpfe барацьба́ за вызвале́нне, вызвале́нчая барацьба́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

вызвале́нчы Befriungs-; Friheits-;

вызвале́нчы рух Befriungsbewegung f -, -en;

вызвале́нчая вайна́ Befriungskrieg m -(e)s, -e, Friheitskrieg m

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ІМДЗІ́НСКАЯ ВАЙНА́ 1592—98,

вызваленчая вайна народа Карэі супраць акупацыі краіны японцамі. Назва ад наймення 1592 года («Імдзін») у кіт.-кар. календары. У маі 1592 яп. войскі высадзіліся ў порце Пусан, захапілі сталіцу Сеул і прасунуліся далёка на Пн. Супраць акупантаў пачалася нар. вайна. Вырашальную ролю ў адпоры ворагу адыграў кар. флот пад кіраўніцтвам Лі Сунсіна, які ў 4 бітвах разграміў яп. флот. З восені 1592 партызаны і войскі Карэі пачалі наступаць і ў маі 1593 вызвалілі Сеул. Да канца 1598 яп. войскі пакінулі Карэю.

т. 7, с. 209

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

рысарджыме́нта

(іт. Risorgimento -літар. адраджэнне)

1) нацыянальна-вызваленчы рух у Італіі, які завяршыўся ў 1870 г. утварэннем адзінай італьянскай дзяржавы;

2) вызваленчая барацьба італьянскага народа ў 1943—1945 гг. супраць нямецка-фашысцкіх захопнікаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ЗАПАРО́ЖСКАЯ СЕЧ,

ваенна-палітычная арг-цыя ўкр. казакоў, казацкая рэспубліка ў 16—18 ст. за Дняпроўскімі парогамі. Назва ад драўляных умацаванняў — «сечаў», якія рабілі казакі. Засн. збеглымі прыгоннымі сялянамі, у т. л. з Беларусі, і гар. беднякамі. Вышэйшы орган — Вайск. рада, якая выбірала старшыну (кіраўніцтва) на чале з кашавым атаманам. Падзялялася на курані (у 1770-я г. іх было 38). Вяла барацьбу з польска-ўкр. землеўладальнікамі, крымскімі татарамі і туркамі. З паўстання ў З.с. пад кіраўніцтвам Б.Хмяльніцкага пачалася вызваленчая вайна ўкраінскага і беларускага народаў 1648—54. У 1709 за ўдзел запарожцаў у Булавінскім паўстанні 1707—08 і дапамогу шведам у час Паўночнай вайны 1700—21 З.с. ліквідавана рас. ўладамі. У 1734 створана т.зв. Новая сеч, якая ўдзельнічала ў рус.-тур. войнах 1735—39 і 1768—74. Канчаткова ліквідавана 5.8.1775 пры Кацярыне II як небяспечны асяродак нар. хваляванняў. Частка казакоў збегла да туркаў і заснавала Задунайскую сеч. З другой часткі ў 1787 утворана Чарнаморскае казацкае войска.

т. 6, с. 532

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

НАРО́ДНАЕ ЎЗБРО́ЕНАЕ ПАЎСТА́ННЕ Ў РУМЫ́НІІ 1944,

нацыянальнае антыфаш. паўстанне рум. народа, у ходзе якога скінута дыктатура І.Антанеску. Летам 1943 па ініцыятыве камуніст. партыі Румыніі (КПР) быў створаны патрыят. антыгітлераўскі фронт. Вясной 1944 дасягнута пагадненне пра адзінства дзеянняў камуністаў і сацыял-дэмакратаў; 20.7.1944 падпісаны дагавор пра стварэнне нац.-дэмакр. блока — часовай паліт. кааліцыі нац.-ліберальнай, нац.-царанісцкай, камуніст. і с.-д. партый з мэтай ліквідацыі існуючага рэжыму і выхаду Румыніі з блока фаш. дзяржаў, створаны Ваен. к-т. Кансалідацыя партый спрыяла прыцягненню да барацьбы значных паліт. сіл краіны: ствараліся патрыят. атрады, вялася адпаведная работа ў арміі. Вызваленчая барацьба актывізавалася пасля паспяхова праведзенай Чырв. Арміяй Яска-Кішынёўскай аперацыі 1944. 23.8.1944 паўстанцы выступілі адкрыта. Кароль Міхай падтрымаў паўстанне і санкцыяніраваў арышт дыктатара Антанеску 24 жн. Румынія спыніла ваен. дзеянні супраць антыгітлераўскай кааліцыі, атрады паўстанцаў і армейскія часці распачалі ваен. дзеянні супраць ням. войск у Бухарэсце, у даліне Прахавы і інш. раёнах. З уступленнем у Бухарэст Чырв. Арміі (31 жн.) паўстанне канчаткова перамагло.

т. 11, с. 169

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)