АРЭ́ СТ ,
у грэчаскай міфалогіі сын Агамемнана і Клітэмнестры. Помсцячы за вераломнае забойства бацькі, Арэст забіў маці і яе каханка Эгісфа. За гэта багіні помсты Эрыніі наслалі на Арэста вар’яцтва і праследавалі яго, але ён атрымаў ад Апалона ачышчэнне ад пралітай крыві. Міф пра Арэста адлюстроўвае ўспаміны пра матрыярхат і кроўную помсту, ён стаў сюжэтам трагедый Эсхіла, Сафокла, Эўрыпіда і інш.
т. 2, с. 14
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Í rresein n -s псіхо́ з, вар’яц́ тва
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Í rrsinn m -(e)s вар’яц́ тва
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Tó llheit f -, -en шале́ нства, вар’я́ цтва
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Verrücktheit f -, -en шале́ нства, вар’яц́ тва
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
demencja
ж. мед. вар’яцтва ; прыдуркаватасць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
перажда́ ць , ‑жду, ‑жджэш, ‑жджэ; ‑жджом, ‑жджаце; зак. , каго-што .
Тое, што і перачакаць. [Дзяжа:] Каму ахвота прападаць І стравай быць чарвям, акулам? І ясна: лепей дзе за шулам Вайну — вар’яцтва пераждаць... Колас .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
наркама́ нія
(н.-лац. narcomania, ад гр. narke = аняменне + mania = вар’яцтва )
хваравітая цяга да наркотыкаў .
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Á berwitz m -es высок. шале́ нства, вар’яц́ тва
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
brainstorm 1 [ˈbreɪnstɔ:m] n.
1. пры́ ступ безразва́ жнасці/вар’я́ цтва /утрапёнасці
2. AmE рапто́ ўная бліску́ чая/ціка́ вая ідэ́ я/ду́ мка; натхне́ нне
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)