экструдзі́раваць

‘апрацаваць (апрацоўваць) што-небудзь тэмпературным уздзеяннем, дэфармацыяй і інш.’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. экструдзі́рую экструдзі́руем
2-я ас. экструдзі́руеш экструдзі́руеце
3-я ас. экструдзі́руе экструдзі́руюць
Прошлы час
м. экструдзі́раваў экструдзі́равалі
ж. экструдзі́равала
н. экструдзі́равала
Загадны лад
2-я ас. экструдзі́руй экструдзі́руйце
Дзеепрыслоўе
цяп. час экструдзі́руючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

экструдзі́раваць

‘апрацаваць (апрацоўваць) што-небудзь тэмпературным уздзеяннем, дэфармацыяй і інш.’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. экструдзі́рую экструдзі́руем
2-я ас. экструдзі́руеш экструдзі́руеце
3-я ас. экструдзі́руе экструдзі́руюць
Прошлы час
м. экструдзі́раваў экструдзі́равалі
ж. экструдзі́равала
н. экструдзі́равала
Загадны лад
2-я ас. экструдзі́руй экструдзі́руйце
Дзеепрыслоўе
прош. час экструдзі́раваўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

тарцава́ць, ‑цую, ‑цуеш, ‑цуе; незак., што.

Спец.

1. Апрацоўваць тарэц (у 1 знач.). Тарцаваць вал.

2. Засцілаць тарцамі (у 2 знач.). Тарцаваць маставую.

3. У малярнай справе — апрацоўваць толькі што афарбаваную паверхню ўдарамі шчоткі-тарцоўкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

парафразава́ць, ‑зую, ‑зуеш, ‑зуе; зак. і незак., што.

Апрацаваць (апрацоўваць) у форме парафразы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

свінцава́ць, ‑цую, ‑цуеш, ‑цуе; незак., што.

Спец. Апрацоўваць свінцом, пакрываць тонкім слоем свінцу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апрацо́ўвацца несов.

1. разг. обраба́тываться;

2. страд. обраба́тываться; обде́лываться, отде́лываться; возде́лываться; см. апрацо́ўваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

opracowywać

незак. апрацоўваць, распрацоўваць; складаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

АМІРА́НІ,

герой стараж. грузінскага нар. эпасу «Аміраніяні», які вучыць людзей, як здабываць агонь і апрацоўваць метал, вызваляе іх ад міфічных пачвар — дэваў. Бог жорстка карае Амірані, прыкаваўшы да скалы Каўказскіх гор. Міф пра Аітрані блізкі да міфаў пра Абрскіла і Праметэя.

т. 1, с. 319

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

вычэ́сваць

‘выдаляць з валасоў грэбенем; апрацоўваць часаннем’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. вычэ́сваю вычэ́сваем
2-я ас. вычэ́сваеш вычэ́сваеце
3-я ас. вычэ́свае вычэ́сваюць
Прошлы час
м. вычэ́сваў вычэ́свалі
ж. вычэ́свала
н. вычэ́свала
Загадны лад
2-я ас. вычэ́свай вычэ́свайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час вычэ́сваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

жлу́кціць ​1, ‑кчу, ‑кціш, ‑кціць; незак., што.

1. У тэкстыльнай прамысловасці — апрацоўваць бавоўну, баваўняныя і льняныя вырабы растворам шчолачаў для ачысткі і падрыхтоўкі да бялення, афарбоўкі; у папяровай вытворчасці — апрацоўваць анучы з мэтай ачысткі ад гразі і тлушчу.

2. У пральнай справе — апрацоўваць бялізну мыльна-шчолачным растворам.

жлу́кціць ​2, ‑кчу, ‑кціш, ‑кціць; незак., што.

Разм. Многа і прагна піць. Узяўшы кубак, .. [Парэчкус] доўга і прагна жлукціў ваду. Броўка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)