мікрахірургі́я, ‑і, ж.

Метад правядзення аперацыі на жывой клетцы.

[Ад грэч. mikrós — маленькі і хірургія.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фанерава́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Звязаны з фанераваннем. Фанеравальныя аперацыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

інка́савы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да інкаса. Інкасавыя аперацыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

укладны́, -а́я, -о́е.

1. Здольны ўкладвацца, зроблены для ўкладкі (у 1 знач.).

Стол з укладнымі дошкамі.

У. ліст.

2. Які мае адносіны да ўкладання грошай, укладу² (у 1 знач.).

Укладныя аперацыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

каме́рцыя, ‑і, ж.

Гандаль, гандлёвыя аперацыі ў буржуазным грамадстве. Займацца камерцыяй.

[Лац. commercium.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апера́цыя², -і, мн. -і, -цый, ж.

1. Каардынаваныя ваенныя дзеянні, аб’яднаныя адзінай мэтай.

Наступальная а.

2. Асобнае дзеянне ў шэрагу іншых падобных (афіц.).

Паштовыя аперацыі.

|| прым. аперацы́йны, -ая, -ае.

Аперацыйная зала (у банку).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

чэ́кавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да чэка ​1. Чэкавая кніжка. Чэкавыя аперацыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

банк¹, -а, мн. -і, -аў, м.

Крэдытна-фінансавая ўстанова, якая канцэнтруе грашовыя сродкі і праводзіць з імі розныя аперацыі.

Нацыянальны б.

Беларусі.

|| прым. ба́нкаўскі, -ая, -ае і ба́нкавы, -ая, -ае.

Банкаўскі служачы.

Банкавы білет.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

абды́мны, ‑ая, ‑ае.

Які ахоплівае што‑н.; накіраваны з некалькіх бакоў. Абдымныя аперацыі праціўніка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апера́тар, -а, мн. -ы, -аў, м. (спец.).

1. Асоба, якая выконвае якія-н. вытворчыя працэсы, аперацыі (назва ўваходзіць таксама ў складаныя словы, напр. гукааператар).

2. Спецыяліст, які робіць здымкі кінакарціны; кінааператар.

|| прым. апера́тарскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)