біле́т м.

1. (праязны) Fhrschein m (e)s, -е (папяровы), Fhrkarte f -, -n (кардонны);

бяспла́тны біле́т Frifahrkarte f;

ме́сячны біле́т Mnatskarte f;

сезо́нны біле́т Zitkarte f;

біле́т на самалёт Flgschein m -(e)s, -е; Flgticket n -s, -s;

2. (уваходны) intrittskarte f -, -n, inlasskarte f;

пастая́нны біле́т (абанемент) Duerkarte f;

запраша́льны біле́т inladungskarte f -, -n;

3. (членскі) Buch n -(e)s, Bücher; usweis m -es, -е;

вайско́вы біле́т Sldbuch n;

парты́йны біле́т Partibuch n;

прафсаю́зны біле́т Gewrkschaftsbuch n;

студэ́нцкі біле́т Studntenausweis m;

біле́т чытача́ Lserkarte f;

экзаменацы́йны біле́т Prüfungszettel m -s, -, ufgabenzettel m, ufgabenblatt n -(e)s, -blätter;

4. эк. Schein m -(e)s, -e;

ба́нкаўскі біле́т Gldschein m -(e)s, -e, Bnknote f -, -en;

дэпазі́тны біле́т Depostenschein m -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

karta

kart|a

ж.

1. ліст, старонка;

~a tytułowa — тытульная старонка;

przerzucać ~y — перагортваць старонкі;

piękna ~a jego życia перан. слаўная старонка яго жыцця;

2. карц. карта;

stawiać wszystko na jedną ~ę перан. ставіць усё на адну карту;

odsłonić ~y перан. раскрыць свае карты;

3. гіст. хартыя;

Wielka Karta Swobód — Вялікая хартыя вольнасцей;

4. бланк; картка; пасведчанне;

~a biblioteczna — бібліятэчны абанемент;

~a telefoniczna — тэлефонная картка;

~a gwarancyjna — гарантыйнае пасведчанне;

~a kredytowa — крэдытная картка;

~a rejestracyjna — рэгістрацыйная картка;

~a wstępu — пропуск;

~a choroby — гісторыя хваробы;

~a wizytowa — візітная картка; візітка; візітоўка;

~a pocztowa — паштовая картка; паштоўка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)