зязю́льчын, ‑а.

Тое, што і зязюлін (у 1, 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

іго́льніца, ‑ы; Р мн. ‑ніц; ж.

Тое, што і ігольнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ідыяты́я, ‑і, ж.

Тое, што і ідыятызм (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

імерэці́нцы, ‑аў; адз. імерэцінец, ‑нца, м.

Тое, што і імерэціны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

індыві́д, ‑а, М ‑дзе, м.

Кніжн. Тое, што і індывідуум.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

када́нс, ‑у, м.

Тое, што і кадэнцыя (у 1 знач.).

[Фр. cadence.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кадзі́льніца, ‑ы, ж.

Тое, што і кадзіла (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кайназо́й, ‑ю, м.

Тое, што і кайназойская эра (гл. кайназойскі).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

каландро́ўка, ‑і, ДМ ‑роўцы, ж.

Тое, што і каландраванне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

калашэ́нне, ‑я, н.

Тое, што і каласаванне ​1. Калашэнне жыта.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)