Verbum

немета́л, -у, мн. -ы, -аў, м. (спец.).

Хімічна простае рэчыва, якое не належыць да металаў.

о́птымум, -у, м. (спец.).

Сукупнасць найбольш спрыяльных умоў для каго-, чаго-н.

Тэмпературны о. чалавека.

о́смій, -ю, м. (спец.).

Хімічны элемент, вельмі цвёрды метал плацінавай групы.

|| прым. о́сміевы, -ая, -ае.

працяжны́, -а́я, -о́е (спец.).

Які служыць для апрацоўкі чаго-н. пры руху, працягванні.

П. станок.

пабу́дка, -і, ДМ -дцы, мн. -і, -дак, ж. (спец.).

Сігнал да абуджэння.

Ранішняя п.

мі́тальшпіль, -ю, мн. -і, -яў, м. (спец.).

Сярэдняя стадыя шахматнай партыі паміж дэбютам і эндшпілем.

мура́ль, -і, мн. -і, -ей, ж. (спец.).

Малюнак на ўсю сцяну, нанесены на сценавыя панэлі.

наздраві́на, -ы, мн. -ы, -ві́н, ж. (спец.).

Наздраватае, порыстае месца, сітавіна.

|| прым. наздраві́нны, -ая, -ае.

рыфле́нне, -я, н. (спец.).

Апрацоўка паверхні для надання ёй шурпатасці — нанясенне вузкіх вострых паглыбленняў (рыфляў).

рэфра́ктар, -а, мн. -ы, -аў, м. (спец.).

Тэлескоп з лінзавым аб’ектывам.

|| прым. рэфра́ктарны, -ая, -ае.