◎ Правэ́йдацца ’правалаквацца’ (Скарбы). Гл. ведацца ’сноўдацца, хадзіць без справы’ (там жа), няяснага паходжання; магчыма, ад польск. wajda ’цыганскі кіраўнік’ (з венг. wajda < wojewoda, гл. Брукнер, 599).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

◎ Пахадзя́ка ’старац, бадзяга’ (Касп.), ’пасялуха’ (шум., Сл. ПЗБ), смарг. пахадыка ’тс’, паст. ’жабрак’ (там жа). Да пахаджаць < хадзіць (гл.). Аб суф. -яка гл. Сцяцко, Афікс. наз.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

◎ Пле́тніца ’жанчына, якая любіць хадзіць па сяле’ (калінк., ЛА, 3). Літаральна — ’тая, што пляце абы-што’, магчыма, пад уплывам ’пляткарка’, рус. сплетница ’пляткарка’, гл. клясці, плёткі.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

бабы́ль м.

1. (бесхацінец) lándloser [ármer] Báuer;

2. (бессямейны чалавек) éinsamer famíli¦enloser Mann; Júnggeselle m -n, -n;

хадзі́ць бабылём zurückgezogen und éinsam lében

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

процеду́ра в разн. знач. працэду́ра, -ры ж.;

процеду́ра подписа́ния догово́ра працэду́ра падпіса́ння дамо́вы (дагаво́ра);

ходи́ть на процеду́ры мед. хадзі́ць на працэду́ры;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

einhérgehen* vi (s) хадзі́ць, паха́джваць;

Probléme gíngen mit Erfólgen einhér прабле́мы суправаджа́ліся по́спехамі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Séide f -, -n шоўк, ядва́б;

mit ~ gefüttert на шаўку́;

~ trágen* хадзі́ць у шаўку́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verlúmpen vi (s)

1) падзе́рціся, парва́цца, ператвары́цца ў лахманы́ [у рыззё]

2) хадзі́ць у лахмана́х [у рызмана́х, у рыззі́]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

агло́бля ж. огло́бля; (сохи — ещё) о́бжа;

○ хадзі́ць у ~лях — (коренником) ходи́ть в корню́;

◊ завярну́ць ~лі — поверну́ть огло́бли;

запрэ́гчы ў ~лі — запря́чь в рабо́ту

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

во́рчык м.

1. (упряжное приспособление) валёк;

2. (способ упряжки) пристя́жка ж.;

запрага́ць на в. — запрята́ть в пристя́жку;

хадзі́ць на ~ку — ходи́ть в пристя́жке

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)